Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
29 maart 2012, om 20:50 uur
Bekeken:
554 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
133 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De charme van vergeetachtigheid"


De charme van vergeetachtigheid

 

 

Ik hoor U al zeggen: “Wat krijgen we nu? Valt er iets positiefs te vertellen over het machteloos gevoel, van een hapering in het denkvermogen, een storing in het gesprek?

Het overkomt ons allemaal wel eens dat we een bepaalde persoon glashelder in beeld voor ons zien en maar niet op zijn naam kunnen komen of een situatie zuiver willen verwoorden en het treffende woord dat op de lippen brandt, het vertikt om zich te laten benoemen.

 

Natuurlijk doel ik hier niet op dementerende ziekten, die niet alleen de betreffende patiënt “kleineert” maar ook zoveel impact heeft op de directe naasten. Ik zoek het op het niveau van “de knoop in de zakdoek” U weet wel als de lap voor snot en traan te hulp gevraagd wordt, je verwonderd denkt: “Hoe komt in hemelsnaam die knoop erin?”

 

Nu leven we in een tijd dat elk ruisje, knobbeltje en opvliegertje door ons leken onmiddellijk aan een medische indicatie wordt gekoppeld en krijgt het vaak een moeilijke naam. Zou het niet beter zijn als de mens zich zou laten leiden door meer herkenbare signalen van pijn, beroerd voelen en ernstige onregelmatigheden als bloedverlies, braken en dergelijke?

Deze vergeetachtigheid biedt zich aan zonder al die fysieke symptomen en is daarom een onschuldig ongerief, dat bij een gezonde acceptatie soms lastig maar meestal goed verteerbaar is.

 

Is het zo erg om bepaalde herinneringen te vergeten of is het juist prettig wat ballast kwijt te zijn? Gek maar het is zelfs zo dat je de dingen die je graag kwijt wil, zich hartvochtig aan dat grijze hechten en de soepele weetjes snel de hort op gaan.

Eigenlijk heeft het vaak nog een animerend effect als de spreker hapert en het treffende woord in puzzelwoorden gaat omschrijven of als de “mysterie man” wordt ontrafeld, alla “Wie is de Mol?”. Alle spelers komen in beweging en speuren mee naar de sleutel van de kluis. Met een benaderend woord stelt men zich snel tevreden, maar de juiste persoon verschijnt soms veel later op het toneel.

 

Ik geef toe dat het erg lastig kan zijn als je dingen vergeet. Zo had dezer dagen twee keer dat ik met de fiets naar een nabijgelegen dorpscentrum reed om wat boodschappen te doen, om daar tot de ontdekking te komen dat ik geen geld bij me had. Mijn vrouw heeft dan de grootste schik, want die ziet manlief graag van zijn ijdele troon gestoten worden.

 

Nog leuker is de volgende confrontatie tussen man en vrouw. De vrouw vraagt haar man enkele boodschapjes te doen. Een pak koffie, vier bananen en een blik appelmoes. “Zal ik het op een briefje schrijven,”zegt de vrouw, “want je bent zo vergeetachtig de laatste tijd.” “Nergens voor nodig,” reageerde de man geïrriteerd. “Dat onthoud ik wel.” Als hij later thuis komt, kijkt zij gespannen in de boodschappentas en roept verbaasd: “Wat is dit!” “Voor drie euro friet, zoals afgesproken!” Antwoordt hij. Waarop zij weer reageert met: “Zie je wel, dat je vergeetachtig bent, je bent de mayonaise vergeten!”

 

Kijk, de kunst is om je niet al te druk te maken over de toenemende vergeetachtigheid bij het ouder worden. Het is een natuurlijk proces waarbij het volgeschreven grijze album wat ruimte vraagt voor nog enkele nieuwe impressies.

 

Graag wilde ik U dit verhaal ter lezing aanbieden, maar ik ben vergeten het te plaatsen! 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.