Gegevens:

Categorie:
Eenzaamheid
Geplaatst:
19 februari 2012, om 12:22 uur
Bekeken:
441 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
243 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Verdoemd"


Gisteren hadden de sterren geschenen,
als pralen van een vergezicht.
Ik kon ze in jouw ogen tellen,
ze waren donkergoud en zwart verzwicht.

 Je huid had kort mijn hand geaaid,
zwarte wimpers verzaaiden de grond.
Ik had je nog nooit zo lang aangestaard,
zo lieflijk zacht; blauw en bont.

De kraaien kermden,
mijn lippen waren rood gestift,
de blos op jouw wangen onnatuurlijk,
nog altijd winters en ongegrifd.

Jouw tranen speelden pril,
een melodie van onbehagen geest.
Je bent een held, mijn liefde,
en ik altijd verdoemd geweest.



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.