Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
19 januari 2012, om 10:20 uur
Bekeken:
564 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"zo zit dat"


De laatste tijd zijn mijn gedichten wat aan de sombere kant. Misschien behoeft dit enige verklaring.

Drie jaar geleden brak ik mijn schouder. Door verkeerde beslissingen van de orthopeed ben ik een jaar later mijn schouder kwijtgeraakt en kreeg een prothese. Doordat ik ook nog een rugoperatie kreeg en daarna moest revalideren, waarbij meegenomen de fysieke labiliteit doort de Parkinson, ben ik een aantal malen gevallen, waarbij ik mijn schouderblad gebroken heb. Omdat ik toch al veel pijn had is dit niet opgemerkt. De prothese is daardoor echter scheef gaan staan en losgewrikt. Nu moet hij eruit, waarbij ik eigenlijk twee opties heb: de boel zo laten, dan hangt mijn arm los. Ik kan dan nog wel kleine dingetjes met onderarm en hand doen, maar heb geen kracht meer in die arm. Ik kan dan ook niet meer met een rollator lopen, zodat mijn mobiliteit nihil is.

De andere optie is het gewricht vast te laten zetten. Dan kun je wel met een rollator lopen, maar als je valt, breek je subiet je arm, of erger het vastzetpunt. Dit geeft, naast de pijn die ik nu nog heb, een behoorlijk dilemma, waardoor mijn vrolijkheid enigszins wordt aangetast.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Wat een verschrikkelijke keuze! Hoe moet dat nou???

Geplaatst op: 2012-01-19 16:48:50 uur

heel erg droevig, Alida.
hoe kan je je anders dan somber voelen.
mijn meeleven en sympathie!
x

Geplaatst op: 2012-01-19 10:33:24 uur