Gegevens:

Categorie:
Overige
Geplaatst:
4 januari 2012, om 19:49 uur
Bekeken:
469 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
244 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Eeuwige dag."


Versplinterde lichtstralen, gebroken door een schaars bladerdak gemaakt van nooit gevallen bladeren, vallen op een verlaten plein. Kleine vlekjes wit op de grauwe stenen, willekeurig verspreid in groepjes en soms alleen. Over plein is ooit gelopen door een honderdtal kinderschoenen, vrolijke geesten vol kleur en leven. Lang geleden is het niet, maar kort geleden ook niet. De verstreken tijd is niet te noemen, te grijpen en niet voor te stellen. Slechts de memorie van een hand vol verloren mensen kan nog bewijzen hoe het ooit is geweest. Hun ogen nietsziend, hun stemmen onuitgesproken en hun emoties zonder gevoel. Alleen de sterken kunnen het vertellen, fluisteren omdat ze niet gehoord willen worden. Verstopt voor hun noodlot, tevens hun enige uitweg die ook een gevang zal zijn. Worden als de stillen willen ze niet, omdat hun eigen beleven dan zal worden verstikt door grote wolken duistere gedachten en ze alleen nog in hun hoofd kunnen leven. Hun lichaam op de automaat en geen bedreiging meer voor de ziellozen; een voorgeprogrammeerd persoon. Uiteindelijk zal iedereen zo worden, geen andere mogelijkheid kan hun hoop geven. Sommigen geven het op na een lang gevecht tegen hun eigen stilte, en worden zoals hen die zichzelf niet meer zijn. Mensen zijn geen mensen meer als ze na een lange tijd die niet passeren zal, gek worden van hun steeds leger wordende wereld. Seconden staan stil, er is geen dag voorbijgegaan sinds dat de klokken stopten en iedereen ophield met verouderen. De oorzaak bleef lang onduidelijk voor de steeds stiller wordende mensen. Personen die niets meer vertelden, omdat er weinig te vertellen viel. Langzaam maar zeker veranderden ze tot in zichzelf gekeerde mensen, met slechts hun verschijning als bewijs dat ze nog leefden en hun lege ogen die een grijze wereld instaarden. Sommigen bleven nuchter, zich bewust van het feit dat er iets goed mis aan het gaan was bij de mensen om hen heen. Meteen hadden ze zich beseft dat kort voor dat de tijd stil ging staan, kinderen al steeds lustelozer aan het worden waren. Minder speels, ondeugend en steeds kouder uit hun ooit zo levendige ogen begonnen te kijken. Waar waren die kinderen nu? Hoe heeft het voor kunnen komen dat niemand opmerkte dat ze ineens weg waren? Ouders lijken zich geen zorgen te maken om hun verdwenen kroost, ze staren alleen maar nietsziend uit die ogen van hun. Alleen de sterken, de overlevenden van de stilte, valt het op. Onderling praten ze er niet over, want geluid lijkt een taboe geworden. En verbod dat er gewoon ineens was, waar iedereen van weet en waarvan niemand kan vertellen wat de gevolgen zijn als je er tegenin gaat. Communiceren doe je door in iemands ogen te kijken. Je kunt zien wie eigen slachtoffer is geworden en wie nog voor zichzelf kan denken. Maar ook zij die zichzelf nog in de hand hebben en weten wie ze zijn, merken dat ze langzaamaan hun eigen wezen beginnen te verliezen. Verstrikt raken in eigen gedachten omdat de stilte hun hoofd binnensluipt. Zij weten niet dat het verloren zielen zijn, die hun overnemen. Kwade demonen die wraak willen op hen, die te oud zijn geworden om jong te zijn. Geesten van de kinderen, zijn het. Kinderen die geen kind meer konden zijn door de oplopende stress-achtbaan die de maatschappij moest voorstellen. Te hoge verwachtingen werden er gesteld. Al jong moest je maar snel ophouden met spelen en in plaats daarvan gaan leren, naar school gaan. Gek doen mocht niet meer, je moest je snel binnen de lijntjes gaan gedragen en ophouden met fantaseren. Je hoofd in de wolken hebben kon gewoon niet; je kon er toch niet bij. Volwassenen werden steeds verkrampter, gaven toe aan de oplopende druk waar hun kinderen onder leden. De dag dat de klokken ophielden met tikken, was de dag waar het lot zich al langer op voor had bereid. Een dag die zou duren tot het einde en tot de koude kinderzielen hun doel hadden bereikt: Wraak.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

brrrrrrrrrr ijzingwekkend

Geplaatst op: 2012-01-05 08:49:04 uur