Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Verdriet
Geplaatst:
25 december 2011, om 23:58 uur
Bekeken:
390 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
164 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Bergchalet"


Bij me draag ik een emmertje,
met druppeltjes zo klein als zand.
Maar woorden zo groot, als zwitserse bergen.

Mijn handen zijn gestriemd,
mijn rug al drie keer gebroken.
Wallen van het beklimmen van duinen,
in de schaduw van mijn ogen.

De emmer raakt leger en leger,
vormt een druppelend spoor. 
Niet, stop, sta weerkaats de lichten van het buiten!
Geef me blank, zwart, wit: 
de vleugels en je veren.

Gevlogen en bespiegeld,
van de voetstappen tussen de kamille,
om nooit meer terug te keren.



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Wat een bijzonder gedicht Enn28, ik vind het mooi al zou ik er hier en daar wel iets aan willen veranderen.
Ondanks het verdrietig zijn vind ik dit mooie po√ęzie!!

Misschien weer eens tot schrijfs?
Hartelijk liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2015-11-08 22:41:53 uur