Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Maatschappij
Geplaatst:
25 november 2011, om 18:05 uur
Bekeken:
960 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
91 [ download ]

Score: 6

(6 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het spijt mij oprecht"


De muur van bezuinigen

 

Wij staan tegen de muur, echt, we doen ons best, maar wij, verpleegkundigen vallen bij bosjes neer.

 

Patiënten worden ongeduldig als ze niet de juiste zorg krijgen en het imago van verpleegkundigen holt achteruit. Helaas zijn verpleegkundigen ook mensen en als je eens wist hoe enorm frustrerend het is om je werk niet naar behoren te kunnen doen. We worden steeds verder tegen een muur aangedrukt en kunnen niet meer voor of achteruit.

 

Contract niet verlengd

Hier heb ik al eerder over geschreven en ik ben aan het zoeken naar iets anders. Terminale zorg, daar gaat mijn hart naar uit, maar helaas, ik ben te ‘’duur’’. Ik kan wel als wijkziekenverzorgende komen werken, dan zit je een schaal lager en het heeft zeer grote gevolgen…

 

Je BIG registratie behouden

 Als ik niet meer als verpleegkundige aangenomen word, vervalt mijn BIG registratie en dat betekend dan dat ik vanaf 2014 geen verpleegkundige meer ben. Heel je opleiding, herintreding, werkervaring zal in het niets oplossen en dan zal het erop lijken dat alles voor niets is geweest.

 

Terug naar Florence Nightingale

 Zij is de grondlegster van de verpleegkundigen. Het was als een roeping ingegeven van ‘’boven af’’, om voor de armen, verdrukten en zieken te werken. Zij leefde vanaf 12 mei 1820 – 13 augustus 1910.

Als je in de verzorging of verpleging gaat werken gaat de eerste les over deze prachtige vrouw.

Zij verdiende dus geen geld en werkte puur vanuit haar hart.

 

Toch in deze tijd…..

Vele verpleegkundigen proberen hun werk met gevoel en een warm hart te doen. Het ligt niet aan hen dat de gezondheidszorg inzakt. Eigenlijk krijg je meer het tegenovergestelde. Zij gaan steeds harder werken, om de mensen de nodige zorg te geven waar ze recht op hebben.

 

Kleine illustratie

De wijze waarop je moet werken, zodat een zorgorganisatie zoveel mogelijk verdient. Uitgaand van de thuiszorg.

Het grootste motto is ‘’klokken en registreren’’.

Je komt bij iemand thuis, drukt in je qtek, helpt de zieke en klokt pas uit, als je de voordeur achter je dicht getrokken hebt. Want stel je voor, dat de zieke nog even wil praten, dan gaat dat in niemands tijd en lijdt de organisatie verlies.

Snel snel, is een zeer groot woord als je als verpleegkundige of verzorgende werkzaam bent. Daarom kies ik voor de nachtdiensten, want hier kun je meer tijd maken voor de mensen, want zeg nou eerlijk. Je kunt beter aandacht aan de mensen geven dan in je kale kantoortje zitten.

 

Ik zie collega’s bij bosjes neervallen

Tegen dit systeem is niet op te werken. Je doet je best, maar als men lager geschoold personeel ernaast gaan zetten komt de eindverantwoording zwaar op de schouders van een verpleegkundige neer.

Ik ben te duur, dus ze halen mij weg en zetten er een verzorgende voor in de plek.

 

De onmacht

Je staat tegen de muur en kan geen kant meer uit. Het lijkt erop dat ze de kant op willen gaan van de oprichtster Florence Nightingale en dat de mensen in de zorg straks voor niets moeten gaan werken. Maar hoe gaat het dan met hun eigen levensonderhoud?

 

Boodschap voor zieken

Echt lieve mensen we doen ons best. Lopen stappen harder en krijgen minder tijd voor u. Maar vergeet niet, ons hart zit op de juiste plaats, maar geld en tijd dood ons, letterlijk en figuurlijk.

 

Als verzorgende

Ik zie het ervan komen dat ik mijn titel verpleegkundige los moet laten als ik het werk wil doen wat ik nu voor ogen heb. Je geeft niet alleen, maar je geeft ook je titel op en dat doet ergens heel veel pijn. Maar om achter de geraniums te gaan zitten, nee, daar ben ik te ambitieus voor.

Het zij zo en mijn hart huilt, om de onmacht, om de zieke mens, om al mijn collega’s.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Een knap geschreven informatief stuk Berna. Je legt alles duidelijk uit en ik voel met je mee!
Een stuk levenswerk wat te gronde gericht wordt. Maar alles wat je geleerd hebt kan gelukkig niemand je afnemen, ook al is het nu heel ontrechtvaardig en verdtrietig!
Een heel toepasselijke mooie foto plaats je hierbij, inderdaad de oudere mens die afhankelijk is van de juiste zorg zowel geestelijk als lichamelijk, is weer de dupe!
Van harte lieve Berna wens ik je veel sterkte toe. Een troostknuffel en liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2011-11-26 11:51:03 uur

Ik mag me gelukkig prijzen dat ik nog in de "goede tijd" als verpleegkundige gewerkt heb. ik ben in 1974 met de verpleging gestopt. wij hadden nog tijd voor de patienten. we moesten heel veel zelf doen, soppen, dweilen, eten ronbrengen, po's en waskommen schoonmaken en daarnaast hadden we nog tijd om met de patienten te wandelen, een potje te dammen, haren te krullen (ja ook niet altijd). ik denk dat we veel meer mensen hadden. ik denk ook dat verplegen leuker was in die tijd.

Geplaatst op: 2011-11-25 19:29:23 uur