Gegevens:

Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
4 november 2011, om 16:59 uur
Bekeken:
688 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
311 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"In het land van ooit"


Mijn tablet is net bezorgd. Ik neem het mee in mijn gedachten, naar drie weken geleden, want zo lang suddert dit verhaal al in mijn hoofd. Wat als ik mijn tablet toen al had? Welk duister iets was ik aan het schrijven geweest, als het op mijn schoot lag toen het amber-alert uitging en ik langs het huis reed? Met de tram wel te verstaan. Daar reis ik mee naar mijn werk in Rotterdam zuid, langs de zwarte stations waar zo veel op afgegeven wordt. Helaas bereikte een dag later mij het nieuws wat zeiken op zwarten volkomen begrijpelijk maakt. Zo'n neger had daar een meisje vermoord. Alsof hij zijn twee kinderen wilde laten weten dat er een speciale voorstelling draaide, aten zij rustig hun chips terwijl hij het naakte zusje van zijn ex-vriendin de kelder in leidde. Afijn, weer een neger weg. Alle buitenlucht die hij voorlopig opsnuift is vanaf de binnenplaats. Jammer alleen dat de gevangenis hier nauwelijks iets voorstelt. Ik hoop op een leerachtige celgenoot, zo'n grote die hem helpt zijn ster tot windtunnel te promoveren. Ontvangen in plaats van nemen. En dan regel ik na een jaar of wat wel een stoeprand.

 

Maar regels zijn regels en ook ik heb mijn fatsoen. De komende tien jaar van zijn gevangenisleven betalen hardwerkende Nederlanders voor de drie maaltijden die meneer per dag krijgt. Een bed en misschien een hoer of studie erbij. Nederlanders zijn daar dol op, studies aanbieden. Bij vrijlating zullen we dat prijzen, zijn bereidheid zich om te scholen tot iets dat bij zijn huidig Curriculum Vitae totaal misstaat. Hij zal hier vast wel iets vinden, in tegenstelling tot een andere nieuwsneger, die na zijn studie gewoon het land wordt uitgezet. En reken maar dat we dan nog coulant met hem geweest zijn, want die was stiekem binnen gekomen. Waren we vergeten. En nou klimt-ie in de hoogste bomen, dat-ie hier al acht jaar is. Hardleers. Wegwezen nou, zal het klinken na overhandigen van diploma en feliciterende handdruk. Naar je eigen land. Maakt niks uit hoe goed je ingeburgerd bent, dat je zo goed je best hebt gedaan en je eigen taal vergeten bent. Dan kan je nog zó bounty zijn, wij Nederlanders hebben een politieke naam hoog te houden. Pech dat jij het schoolvoorbeeld integratie bent, je bent gewoon niet welkom in het land van ooit. Had je hier maar nooit moeten komen. En nee, het boeit ons ook niet als jij een jaar later in de minst begerenswaardige rubriek van de krant staat. Natuurlijk liegen we van wel. En dat je wíst dat je weg moest zullen we nog eens extra benadrukken. Wij hebben geen schuld. Het was je moeder, zij heeft dit allemaal bedacht. Vermoedelijk is zij van plan een revolutie te ontketenen en ben jij de kraan tot een zwarte stroom studenten die de Nederlandse maatschappij een positief gezicht geven. Dat past niet in de beeldvorming. En niet in het beleid, op de werkvloer of überhaupt binnen onze kromme grenzen. Maar je krijgt toch fijn een studie mee?

 

Weg met die vermenselijking van tegenwoordig. Weg met onzinnige beeldvorming. Weg met gezichten en terug naar rugnummers. Weg met normen en waarden, solidariteit, een pluriforme samenleving, pizza en shoarma. Gooi de grenzen dicht, net daarvoor iedereen eruit. Hard, Leers. Keihard.

 

©2011 Nick Hoogendijk



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.