Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
19 oktober 2011, om 18:37 uur
Bekeken:
459 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
132 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De kick van skiën"


  
Wat is het dat mij zo'n uitzonderlijk gevoel geeft om in de niet altijd ideale omstandigheden van hoog naar laag te glijden. Zelden is het helemaal perfect met voldoende sneeuw, goed geprepareerde pistes, goed zicht met een stralend zonnetje en vooral niet te druk. Altijd mankeert er wel iets dat het zogenaamde paradijselijk glijden in de weg staat. Of zijn het misschien juist wel deze geniepige factoren die een licht opwindend gevoel bij mij teweegbrengen?
 
Het glijden op de lange latten van hoog naar laag stelt in principe niets voor. Je staat boven aan de berg, zorgt dat de skipunten naar beneden wijzen en laat de rest aan de zwaartekracht over. Zoek ondertussen onderaan de berg een stevige boom uit om tot stilstand te komen en je mag je een "volleerd afdaler" noemen. Met deze eervolle kwalificatie is dit dan waarschijnlijk jouw laatste show op de piste geweest.
 
Dit is nu het typische kenmerk van deze winterse glijsport. De natuurlijke wetten zorgen voor voortgang en vaart terwijl jouw inspanningen volledig geconcentreerd zijn op de controle van dit afdalen. Het bijremmen, weer versnellen en sturen zijn de elementen die in wezen het simpele tot een sportieve kunst verheffen. Op zichzelf ook weer niet van die hele moeilijke vaardigheden, ware het niet dat dit moet gebeuren onder dreiging van het mentale spook:
"Angst" genaamd. Ondanks het milde en vredig ogende witte decor, wemelt het van dreigende elementen en obstakels die vooral tussen de oren grommen als hongerige tijgers.
Bomen, rotsblokken, dieptes links en rechts, oneffenheden, hoge sneeuw, ijzige plekken, "bukelige" piste, hoge snelheid en mensenmassa zijn een aantal voorbeelden van deze vijandige belaging, die onverwacht genadeloos kunnen toeslaan.
Dit alles neemt vaak overdreven vormen aan doordat je (nog) geen of weinig controle hebt over de bewegingen en de snelheid. Je hebt angst prooi te worden van het onbeheersbare. Slachtoffer worden in de speeltuin van gevaar! Wie wil dat?
 
"Ik," zei de gek. Ik wilde en wil dat nog steeds met veel plezier. Ik heb mij de vaardigheden van deze winterse sport (met behulp van...) eigen gemaakt. Ik voel dit op zichzelf al als een geweldige overwinning om die dreigende tijgers getemd te hebben tot makke schapen. Let wel, altijd moet ik nog waakzaam zijn want vaak zoek ik de uitdagingen weer op, door naar zwaardere omstandigheden te gaan. Het geeft mij een meesterlijk gevoel om als een soort heerser van dit wildpark in gecontroleerde steil tussen en langs de obstakels te laveren.
 
Verder geniet ik van het skiën als beweging op zich. Bij mij roept het een betoverende sfeer op. Het glijden is een vloeiende beweging die oogt als een stromende rivier of voortdrijvende wolken. De sierlijke ruime bochten met het geluid van de schrapende sneeuw in een lijzig ritme, hoor, voel en beleef ik als een Engelse wals. Dan weer ski ik bepaalde pistes al "wedelnd" (korte, snelle bochtjes) dat mij weer laat deinen op de melodie van een temperamentvolle Argentijnse tango. Kortom, het klink mij als muziek in de oren of hier nog toepasselijker, tussen de oren.
 
Skiën is een ingetogen sport die een hoge concentratie vraagt en daarom mij rijke innerlijke voldoening geeft. Het is geen sport die met uiterlijk lawaai en beleving gepaard gaat, het juichen en strelen gebeurt zacht en inwendig. Het innerlijke schouwspel dat skiërs overdag hebben gezien wordt traditiegetrouw na afloop uitvoerig gedeeld met andere skiërs tijdens het apres ski. Het aandikken van de werkelijkheid daarbij is bekend.
Dit op zich al zegt heel veel! Waar het hart van vol is ...


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.