Gegevens:

Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
1 oktober 2011, om 14:00 uur
Bekeken:
771 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
268 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Wraakzucht "


 

 

Daniel loopt met gebalde vuisten door de binnenstad van Rotterdam en doet dit nu al maanden achtereen, steevast zoekt hij zaterdag en zondag de straten en stegen af. Het liefst zou hij hier dagelijks zijn. Het koude staal van zijn Glock 17 brandt tegen zijn lichaam. Daniel heeft het wapen bewust tegen zijn blote huid geplaatst, om het te voelen, om er een band mee te krijgen. Nog nooit heeft hij voor een voorwerp meer sympathie gevoeld dan voor zijn 17 en eigenlijk is het geen voorwerp meer, want die slapen niet onder kussens, reizen niet altijd mee, worden niet dagelijks geliefkoosd. Dit stalen kunstwerk is een vriend van hem geworden en samen zullen zij zijn wanneer de dag aanbreekt.

 

‘Hoeveel voor deze?’ vroeg Daniel en hij pakte het vuurwapen uit de doos in de kofferbak.
‘Dit is een pareltje he? Die mag weg voor 350.’
Met het vuurwapen schuin in zijn blikveld keek Daniel langs de loop, beeldde zich in hoe zijn slachtoffers verschrikt zullen opkijken en schoot imaginair het vlees aan flarden. ‘Ik neem hem.’

 

Inmiddels kauwt Daniel zo hard op zijn kaken dat het pijn doet. Zijn frustratie groeit met de minuut en op sommige dagen zelfs boven zijn hoofd. Zoals nu, de dag is al laat en eigenlijk is het bijna tijd om terug naar huis te gaan, maar naar wie, en waarom? Hij vraagt het zich steeds vaker af. Er is een half jaar voorbij gegaan van ronddolen door deze doodse stad, deze stad vol criminaliteit in wel duizend uitingsvormen. Het enige wat ontbreekt zijn de juiste slachtoffers. Voorbereiding is de sleutel tot succes en Daniel is altijd succesvol geweest, al vraagt zijn geduld nu meer van hem dan ooit. Zijn tanden knarsen weer langs elkaar en diep in zijn handen gedrukt staan rijen nagels. Zijn vieze, onverzorgde nagels. Steeds slechter is hij zichzelf gaan onderhouden, steeds minder was dat nog prioriteit. Ware het niet dat hij voor twee moest koken, liep hij het weekend rond. Soms kijken mensen naar hem op, gewone consumenten, en hij herkent zijn verschijningsvorm in hun ogen, want altijd kijken zij snel weg. Zo zullen zijn slachtoffers kijken. Maar hen zal niets gespaard blijven. Daniel droomt er al een jaar lang van. Duizend manieren zijn zijn gedachten gepasseerd, de meest gruwelijke, pijnlijke of langdurige manieren om iemand te vermoorden. Toch is het gewoon een pistool geworden; een magazijn per lichaam lichaam leegpompen volstaat om helse pijnen te ontketenen, heeft hij gelezen. Dus heeft hij in zijn jaszakken nog vier patroonhouders. En dan kun je met het gewicht nog het een en ander doen, handen en vingers stukslaan of kniegewrichten verbrijzelen. Op deze gedachten loopt Daniel door de stad als een wagen op benzine; het drijft hem voort, is zijn leven en zijn brandstof. En rekenend op het hooggerechtshof zal hij vast snel vrijkomen. Gebrek aan bewijs, ontoerekeningsvatbaar?

 

Weer een dag van niets. Daniel praat tegen zijn vrouw en eet moeizaam zijn bord leeg. Vroeger nam hij langer de tijd om te koken, nu is het zijn secundaire voedingsbron geworden. Het moet. Om te overleven, maar hij haat het dat hij ervoor terug moet gaan. In gedachten loopt hij nu zijn slachtoffers mis. In zijn gedachten kleurt nu het onveilige straatbeeld van Rotterdam rood, bloedrood, en iedereen zal opschrikken. Eerst wel. Hem tegenhouden misschien. Maar uiteindelijk zullen ze hem begrijpen. Want ze hebben het verdient te sterven, allemaal. Door hen is het bord van zijn vrouw onaangeroerd. Zij hebben zijn hart gestolen, zijn leven, het leven van zijn vrouw genomen.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Bijzonder geschreven, al hoop ik niet dat het werkelijkheid gaat worden.
Een fijne dag, liefs Zonlicht

Geplaatst op: 2011-10-01 15:34:50 uur