Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Eenzaamheid
Geplaatst:
17 september 2011, om 19:09 uur
Bekeken:
476 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
165 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een tijdelijke familie"


Daar loopt ze,

over een kaalgevreten vlakte.

De koeien zakken weg in de modder.

Haar regenlaarzen ook.

 

De stilte bevalt haar,

net als het geloei van de koeien.

Achter haar loopt een spoor,

het heeft al dagen niet geregend.

 

Haar laarzen zitten vast,

verder vooruit gaat ze niet komen.

De koeien loeien,

vanavond is het volle maan.

 

De koeien waren stil vannacht,

ik kon hun magen horen.

Mijn bleke huid contrasteerde,

het werd vandaag al vroeg donker.

 

Mama was mij niet gevolgd,

de hond niet, de paus niet.

De koeien vonden mij lief,

zijn ruwe tong likte mijn neus.

 

De koe vertrapte mijn spoor,

de boer riep ze naar binnen.

Alleen lag ik in de wei,

het werd vandaag al vroeg donker.



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Inderdaad een tijdelijke familie. Ondanks de eenzaamheid, toch nog even een "familiegevoel" ondergaan.
Prachtig verwoord. Fijn week-end toegewenst en liefs van Josselyne

Geplaatst op: 2011-09-17 20:18:18 uur

me too

Geplaatst op: 2011-09-17 19:53:33 uur