Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Humor
Geplaatst:
27 augustus 2011, om 18:55 uur
Bekeken:
667 keer
Aantal reacties:
6
Aantal downloads:
122 [ download ]

Score: 10

(10 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"BP Het Innerlijk kind van de koe : ( Zonlicht )"


BP De koe is vergeten dat ze een kalf is geweest ( Zonlicht )
 
Er was eens een koe en zij zei boe.
Iedereen die langs kwam schrok zich het apelazarus want het boe geloei klonk waanzinnig hoog. De toonhoogte was onverdraaglijk voor het gehoor van de mens en op een gegeven moment zat de wachtkamer vol mensen. De KNO arts had het druk en één arts besloot een scriptie te schrijven over het geluid van de koe en hoe het geluid was toen zij nog een kalf was.
De ene dag zat de wachtkamer vol mensen en de andere dag vol koeien, die tegen elkaar in aan het loeien waren. De loei gesprekken waren boeiend en de arts ving toevallig een gesprek op tussen een wit zwarte koe en een zwart witte koe. Zij hadden het over hun kind in zich. De arts ving een zeer interessant gegeven op. Wij loeien zo hard, omdat we nooit kalf konden zijn. Allebei hadden zij een traumatische jeugd achter de rug en zij hadden hun kalf zijn verdrongen. De arts besloot deze twee ‘’dames’’ tegelijk in de spreekkamer te roepen en beiden stonden voor zijn bureau.
‘’ Zeg, Sara en Petronella, vertel me eens, waarom loeien jullie zo hard?” vroeg de arts en de beide dames gingen een hele discussie aan over hoe ze koe waren geworden, zonder eerst kalf geweest te zijn. Vier bruine koeienogen keken de arts vragend aan en de arts moest het antwoord in het midden laten.
Hij besloot de koeien door te sturen naar een natuurgeneeskundige die heel veel af wist van het Innerlijk Kind.
Stukje bij beetje kwam het kalf in hen naar boven drijven. Ze loeiden in een zeer uitgelaten stemming en daardoor zakte het geluid naar een iets beter aan te horen geluid.
Zo werd het voor hen duidelijk dat je nooit een koe kan worden als je niet eerst een kalf bent geweest.
Zeer gelukkig met deze wetenschap gingen ze heen en wisten van nu af aan dat ze stuk voor stuk met zijn tweeën waren, dus het eenzame geloei was verleden tijd.
Zij leefden nog lang en gelukkig en op hun oude dag kwam het hoge toontje af en toe weer tevoorschijn, want ze wisten toen helemaal niet meer dat ze een koe waren en nog minder dat ze een kalf in zich hadden. Ze leden allebei aan een fors geheugenverlies door een toenemende mate van dementie.
De arts werd wereldberoemd en het gehoor van de mensen werd niet meer beschadigd door zeer hoge tonen, want de koeien waren een deuntje lager gaan zingen, dankzij zijn grote ontdekking.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Haha! Mooie moraal!

Geplaatst op: 2011-10-01 15:54:36 uur

Dank jullie wel, voor het lezen en de lieve reacties. Liefs Zonlicht

Geplaatst op: 2011-08-28 18:08:14 uur

koeienfrequenties, hoe kom je erop?
Ik duw m'n oren alvast dicht, want er ligt een oude koe in de sloot ;)

leuk leuk dit koeiengedoe!

Geplaatst op: 2011-08-28 11:30:28 uur

De psycholoog in mij ligt helemaal blauw; zuurstof ik heb zuurstog nodig voordat ik stik. Vannacht ga ik zeker koeien tellen wanner ik Morpheus niet kan vangen

geweldig
x
mau

Geplaatst op: 2011-08-27 23:35:29 uur

Goede fantasie met toch een licht filosofische diepgang. Althans dat lees ik er in.
Goed geschreven in de verleden tijd!

vr. groet Henk

Geplaatst op: 2011-08-27 21:29:30 uur

Wat een enig verhaal Berna, leuk ook wat Doortje al aanhaalt, de zwartwitte en witzwarte koe, heerlijke humor!

Graag gelezen Berna, Jij en de andere schrijfsters zijn allemaal koeie~goed, haha!

Prettig weekend gewenst en voor morgen ook een mooie zondag!

"Boeh", zei de ene koe tegen de andere koe, die zei'" Boehoe, je haalt me de woorden uit de mond". xxxxx.

Geplaatst op: 2011-08-27 19:11:14 uur