Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Eenzaamheid
Geplaatst:
26 augustus 2011, om 09:45 uur
Bekeken:
807 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
213 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Alleen"



Het nam de omgeving in zich op, speurde rond in alle richtingen, maar kon niets vinden, helemaal niets buiten zichzelf. Het was alles wat er was. Eenzaamheid besprong het en werd steeds sterker. Het kon niet langer alleen zijn, moest iets doen om gezelschap te vinden.

Binnenin zichzelf splitste het zich in tweeën, zodat de twee delen iets samen konden doen. De twee delen rolden om elkaar heen, botsten tegen elkaar, maakten uitstulpingen in elkaars richting, allemaal gecontroleerd door hetzelf. Het zag er wel leuk uit, maar het verminderde zijn eenzaamheid niet, want het miste spontaniteit, onverwachtheid.

Het splitste nog een deel af en gaf dit de mogelijkheid om dingen te doen die het niet zelf aanstuurde. Dat gaf verrassende effecten, maar het was allemaal een beetje willekeurig wat het stuk deed, weinig plezier aan te beleven. Het moest dus meer gedragsregels in het volgende stuk stoppen.

Deel vier gedroeg zich zoals verwacht. Als het van het ene deel naar het andere werd gestuurd, dan deed het dat keurig. Soms botste het bijna met deel drie, maar ging dan keurig uit de weg. Leuk om een tijdje mee te spelen, maar weer te geregisseerd. Misschien lag de oplossing in het aantal delen, hoe meer er zouden zijn, hoe complexer, onvoorspelbaarder en dus leuker het zou worden.

Alle nieuwe delen speelden het spel leuk mee, maar toch miste er iets. Het bedacht dat de delen zelf maar moesten bepalen of ze nieuwe deeltjes zouden maken en hoe die eruit zouden zien. Dat moest toch genoeg verrassing opleveren. Het keek toe hoe de vreemdste vormen begonnen te ontstaan met de vreemdste gedragingen. Zo was het goed.

Steeds meer steeds kleinere deeltjes ontstonden spontaan. Het vond het heerlijk om toe te kijken hoe alles zich ontwikkelde. De deeltjes reageerden op allerlei boeiende manieren op elkaar, soms mooi, leuk, opbouwend, soms ook onaangenaam en vernietigend. Het keek slechts toe, greep niet in, alles moest zich op zijn eigen wijze kunnen ontwikkelen om de eenzaamheid te verdrijven.

Er waren nu zoveel deeltjes dat het ze niet allemaal meer actief kon volgen, maar nog slechts een globaal beeld had van wat er gebeurde en slechts zo nu en dan een individueel deeltje of een groep wat beter bekeek. Het voelde dat het eigenlijk niet meer een onderdeel was van wat er gebeurde, maar nog slechts een waarnemer, een buitenstaander.

Het was zo bezig geweest met het observeren van al die stukjes van zichzelf dat het al een tijdje niet meer naar buiten gekeken had. Voorzichtig richtte het de aandacht weer uitwaarts. Daar was nog steeds slechts leegte. Het keek weer naar binnen. Al die stukjes waren bezig, deden samen leuke dingen, vormden en verbraken relaties, hadden gezelschap gevonden, leidden hun levens, wisten niet eens dat er méér was.

Het geheel, hetzelf, alles wat er was, was nog steeds... alleen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Super dit
heel filosofisch en metafysisch
los maar toch vast
de som van alle delen toch nog minder dan wiskundig zou moeten (groen hoor géén rood)

Geplaatst op: 2011-09-01 08:06:40 uur