Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 augustus 2011, om 10:05 uur
Bekeken:
374 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
118 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Desillusie"


  De zomer van 1964 was een bewogen periode in mijn sportieve atletiekcarrière. Ik was voorgeselecteerd voor de Olympische Spelen in Tokyo. Ik was Nederlands kampioen op de 1500 m, maar omdat ik meende vanwege te weinig basissnelheid op deze afstand weinig potten te kunnen breken, zette ik mijn kaart op de 5000 m. Dit was wel een risico want de overgang behelst, vooral voor lichaam en geest, meer dan alleen maar een cijfermatig verschil. De keuze werd in maart van dat jaar gerechtvaardigd toen ik nationaal kampioen op de cross country (10 km) werd met grote voorsprong.
 
De voorbereidingsperiode van oktober 1963 tot april 1964 was er een van Spartaanse dagelijkse training. De arbeid vroeg zo veel van mijn lichaam dat mijn, op zich al ideaal, lichaamsgewicht van 74 kg, ( bij een lengte van 1,84 m) terugviel naar 69 kg. In plaats van dit als een vingerwijzing te beschouwen dat ik het te bont maakte, zag ik het als een bevestiging van goed bezig te zijn. Begeleiding in de vorm van specifieke medische, technische, of psychologische ondersteuning bestond toen nog niet. Alles moest je verder zelf uitzoeken. Het was alleen het predicaat Olympisch kandidaat dat je opgeplakt kreeg.
 
Praktisch elk weekend nam ik deel aan een sterk bezette cross country van acht tot tien km. De resultaten waren zeer hoopgevend en dit was voor de atletiekunie (KNAU) aanleiding mij op te nemen in Olympische voorselectie. Afgezien van uitzending naar enkele grote wedstrijden in het komende zomerseizoen stelde dat niet veel voor.
 
Vanaf de eerste baanwedstrijd in het nieuwe seizoen (april 1964) liep het zowel letterlijk als figuurlijk van geen kanten. De fut was uit rake lijf verdwenen en gaandeweg ging ook het zelfvertrouwen in neerwaartse spiraal. Wat dan elke weldenkende buitenstaander als advies kan geven van doe eens wat rustiger aan, ontkent de verontruste eigenzinnige atleet en gooit er nog een schepje noeste arbeid bovenop.
 
Kortom, het was huilen met de pet en na een periode van misère besloot ik eind juli alle inspiratie op te geven, de training stop te zetten en met vakantie te gaan. Met mijn verloofde (nu mijn vrouw) bepakt en gezakt, met mijn Heinkel scooter een week naar Oostenrijk.
Waarom Oostenrijk? Wel, ik had nog een invitatie voor een preolympische wedstrijd in Leoben voor een wedstrijd over 1500 m en kreeg daarvoor 125 gulden reiskosten en drie dagen pension. In mijn toen povere financiële staat een welkome bonus.
 
Na een periode zonder atletische activiteiten, plus een enerverende reis en enkele overnachtingen in een eenpersoonsbed samen met mijn verloofde (ik had haar binnengesmokkeld in het hotel), stond ik aan de start van de 1500 m. Zonder enige illusie in een deelnemersveld met allemaal toppers ging Hendrik "braaf" van start. Na twee ronden (1500 m is 3 ¾ ronde) liep ik nog in goed positie. Na drie ronden nog steeds en de hoop in bange dagen begon te gloren. Met nog 300 m te gaan liep ik in kansrijke positie en in de laatste rechte baan naar de finish (100 m) sprintte ik naar de overwinning in een goede eindtijd die net boven het nationaal record lag.
 
In augustus 1964 werd ik nog voor het 4e jaar op rij Nederlands kampioen op de 1500 m.
De selectie voor de Olympische Spelen was geschied, zonder Henk.
 
Henkie bleef thuis aan de buis met een illusie armer maar een ervaring rijker.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Ook al ben je dan geen wereldkampioen geworden Henk, beslist is dat best sneu natuurlijk. Je hebt toch bijzondere sportieve prestaties verricht, knap hoor!

Mooi geschreven. Prettige avond gewenst. Liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2011-08-22 18:10:03 uur