Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Humor
Geplaatst:
28 juli 2011, om 17:24 uur
Bekeken:
510 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
143 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Uit de oude doos"


 
 
Als sporter maar ook als sportleraar heb ik veel in grote groepen vertoefd. Vooral tijdens lange reizen, wachttijden en andere "passieve"momenten werd de tijd gedood met spelletjes, maar vooral ook met verhalen. Onder elkaar werden vooral veel moppen verteld. Niet zo origineel in wezen want deze vertelsels gingen van mond op mond. Een soort "kant-en-klare voeding" eigenlijk. Wel belangrijk is dat je ze goed kunt onthouden en kunst van het vertellen redelijk beheerst. Noteren om ze later uit het boekje tevoorschijn te laten komen is meestal een surrogaatmiddel. Het mooiste is als je in een bepaald gesprek of situatie met een leuke anekdote komt. Het moet toepasselijk zijn in de sfeer die daar op dat moment is.
 
Meestal beperkte ik me niet alleen tot luisteraar maar stond regelmatig aan de "tapkraan." Om het gezelschap te voorzien van enerzijds smeuïg maar anderzijds "droog voer." Ik ben geen liefhebber van het schuine verhaal, maar mijn voorkeur gaat uit naar de woordspeling en de koddige voorstelling van zaken.
 
Hoewel de situatie hier op de site afwijkt van enkele voorwaarden die hiervoor genoemd heb, wil ik toch een poging wagen om er regelmatig een te publiceren hier. Ik zie wel hoe het uitpakt. Daar gaat "ie!"
 
Vroeger waren er kleine muziekgroepjes die bij gelegenheden als bruiloften en partijen optraden. Een dergelijk gezelschap bestond uit enkele muzikanten, soms slechts twee in getal. Een accordeonist en een drummer met wat gekweel erbij was al een succesvolle bezetting.
In een dorp was het kermis waar veel bezoekers op af kwamen. Naast de bekende attracties
was er 's avonds ook een dansavond in een grote zaal bij het dorpscafé. Dit evenement werd opgeluisterd door een befaamd duo genaamd: "Samen sterk" Ze waren niet alleen gevierd om hun muzikale kwaliteit dan wel om het bijzondere dat Iris, de accordeoniste, blind was en Toon, de drummer, doof. Doorgaans waren ze samen inderdaad sterk want wat de een ontging werd door de ander op een voor hen gangbare manier duidelijk gemaakt.
Een moment, aan het begin van de avond leidde dat tot een hilarische tweespraak. Iris vroeg aan Toon: "Zijn er al mensen aan het dansen?" Waarop Toon reageerde met een tegenvraag: "Zijn wij dan al aan het spelen?"
 
Geloofde gij ut!


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.