Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
8 juli 2011, om 20:27 uur
Bekeken:
956 keer
Aantal reacties:
6
Aantal downloads:
88 [ download ]

Score: 5

(5 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Voorzichtige kritiek"


  
 
Zal ik wel, zal ik niet! Deze twijfel zou ik niet hebben als ik in lijfelijk contact stond met een groep. Ik kon dan het goede moment en juiste toon kiezen. Mogelijk zou ik een innemende glimlach en wat dempende gebaren aan de kritische noten toevoegen. Helaas is dat met dit geschreven relaas niet mogelijk en nu tracht ik met deze inleiding de lezer van een juiste bril te voorzien.
 
Ik probeer de gedichten en verhalen van anderen zoveel mogelijk te lezen. Bij de gedichten lukt me dat redelijk. Uitgezonderd op dagen dat ik niet thuis ben. Verhalen lezen vraagt meer tijd en dat lukt me helaas niet. Zonde want soms mis ik juist verhalen die het lezen meer dan de moeite waard zijn. Ik heb daar ook niet direct een oplossing voor en zal daarin moeten berusten.
 
Ik lees altijd eerst het gedicht of verhaal zodat ik een eigen mening kan vormen over het werk. Daarna lees ik de reacties van andere lezers. Ik vind het interessant en vaak leerzaam hoe anderen het gedicht of verhaal beoordelen.
Helaas word je dan vaak geconfronteerd met, voor de betrokkenen ongetwijfeld zeer gezellige, onderonsjes, die weinig of niets met het verhaal van doen hebben. Regelmatig gebeurt dat ook nog onder het werk van een ander die niet meedoet aan de "babbelbox"of er misschien zelfs niet van gediend is.
 
In dat soort gevallen heb ik de neiging om de andere reacties maar niet te lezen en dat is jammer. Het gaat niet over een persoonlijke opmerking of grap die je in je reactie verwerkt,
maar het moet mijns inziens betrekking hebben op het betreffende verhaal.
 
Let wel, het is zeker niet kwaad bedoeld en ik zal er verder wel mee kunnen leven, maar het stoort mij en waarom zou ik het dan niet kenbaar maken. Ik hoop dat zij die dit regelmatig doen daarvoor begrip hebben.
 
Ondertussen trek ik mij weer deemoedig terug in mijn schulp.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

ik vind jou integer, Henk en wijs in reageren. het forum wordt lang niet door iedereen gelezen. ruzie hier is al veel minder sinds er iemand is verwijderd. maar ieders lontje is niet van dezelfde lengte. ik hoop dat iedereen zal beseffen dat het wat tijd kost om de nasmaak kwijt te raken en dat het "moddergooien" vanzelf zal slijten.

vrede

Thea

Geplaatst op: 2011-07-10 08:25:36 uur

Ook bij mij is het een kwestie dat er teveel tijd voor mij in gaat zitten om ook veel verhalen te lezen. Van tijd tot tijd neem ik daar toch wel de moeite voor!

Inderdaad als je iets serieus plaatst vind ik het ook best onprettig als bepaalde mensen van allerlei niets terzake doende reacties er bij schrijven, vaak ook aan elkaar. Ook doen sommigen dat nu ook die dat voorheen niet deden, maar vermoedelijk bang zijn om bij bepaalde personen uit de gratie te raken en misschien daarop ook weer ongepaste reacties krijgen. Via de shoutbox kunnen ze hun hart ophalen, lijkt mij zo?

Als iemand iets luchtigs, vrolijks e.d. schrijft en zelf onder het gedicht al een reactie schrijft weet je al dat het een uitnodiging is, dus dat het mág!!

Henk, heel goed heb je dit verhaal geschreven, ik ben het helemaal met jou eens en dat meen ik!

Een prettige zaterdag gewenst. Liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2011-07-09 14:22:30 uur

kijk, Henk, ik waardeer het dat je het aandurft dit te publiceren, want het is niet een ieder gegeven kritiek te slikken. blijf zo je bent, een strijder.

Geplaatst op: 2011-07-09 07:05:12 uur

Stefan, ook ik erger me aan groene duimen die door vriendjes en rode duimen die door vijandjes worden gegeven. daarom geef ik haast nooit een rode. groene soms wel als ik het geschrevene niet geweldig vind, maar omdat ik merk dat er veel in is gestopt (werk, gevoel, enz.)

Geplaatst op: 2011-07-08 22:20:25 uur

Ik wil even in het kort beschrijven hoe het bij mij werkt.
Het is een complete verrassing dat ik onzin gedichten schrijf en dat ik het perfectionisme neer heb kunnen leggen.
Schrijven is spelen, zo ervaar ik het. Als kind werd ik altijd aan banden gelegd en was er geen ruimte om ‘’los’’ te gaan en hier, ja in het BPbos heb ik mijn plek gevonden om te dollen met anderen. Onbevangen dus.
Schrijven hoeft niet altijd serieus te zijn, eigenlijk is het een vorm van interactie tussen andere mensen.
Zelf heb ik ondervonden als ik mij erger aan een ander, om wat hij of zij doet, gewoon de tijd er voor nemen en mij erin te verdiepen, dan begrijp en voel ik hoe leuk het eigenlijk is.
Een voorbeeld is een computerspelletje. Als je man hier alsmaar mee bezig is en ik voel dat ik te weinig aandacht krijg, ga ik mij verdiepen in dat spel en 9 van de 10 keer ga ik het leuk vinden en zo heb je dan weer een gezamenlijk iets gevonden.
Je kunt natuurlijk ook een andere oplossing hanteren en dat is gewoon niet lezen wat irritatie oproept. Iedereen is vrij om wel of niet te lezen, wel of niet erin meegaan.
Ik merk dat schrijven en reageren ook een sortiment van relativeren is. Alles krijgt woorden en daardoor een plaats in je leven.
Hier op BP merk ik dat ik constant in een andere laag kom in mijn proces.
Nu laat ik dikwijls mijn innerlijk kind aan het woord en het voelt heerlijk.
Dit is een beetje het mechanisme van hoe het bij mij werkt.


Geplaatst op: 2011-07-08 21:34:56 uur

ik begrijp je, ik maak me er ook wel schuldig aan, maar word soms gedreven door mijn instinct. ben puur een gevoelsmens en laat dat gevoel de doorslag geven.

Geplaatst op: 2011-07-08 20:53:47 uur