Gegevens:

Categorie:
Eenzaamheid
Geplaatst:
30 mei 2011, om 23:56 uur
Bekeken:
884 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
284 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"gesprongen"


dagboek van een meisje

 

 

1 oktober

 

De eerste schooldag op een nieuwe school. Vreselijk! Iedereen kijkt me raar aan. Als ik in de buurt kom is iedereen gelijk stil. Ze hebben het vastover mij. Ze vindenme vast dik en lelijk. Help! Hoe moet ik het hier ooit leuk vinden?

 

 

5 oktober

 

Er is nu een week voorbij en ik voel me hier nog steeds niet welkom. Niemand praat tegen me. In de pauzes sta ik in mijn eentje mijn brood te eten. Niemand om mijn gevoelens mee te delen. Helemaal alleen.

 

 

15 oktober

 

Ze pesten me. Tenminste, dat gevoel geven ze me. Ik wil dit stoppen. Ik wil eruit.

 

 

20 oktober

 

Ik begin steeds meer te denken over stoppen. Gewoon stoppen met leven. Dan hoeft niemand me meer raar aan te kijken, niemand meer te fluisteren als nadat ik langs kwam. Ik wil weg van hier.

 

 

27 oktober

 

Ik heb geprobeert bij een groepje te gaan staan. Plotseling stond ik alleen o de plaats waar een halve minuut daarvoor nog en groep van meer dan 10 mensen stonden. Ik weet het zeker: dit gaat stoppen. Morgen...

 

 

Op het prikbord op school op 28 oktober:

 

 

Lieve mensen die dit lezen,

 

Ik ga weg van hier. Jezult me niet meer zien. Ik ga springen. Had me het gevoel gegeven dat ik erbij hoorde.

 

Meisje dat altijd alleen was (en dat je nooit meer zult zien)

 

 

Lief meisje dat altijd alleen stond,

 

Waarom? Dat weet ik wel. Ik zag jouw blik als je langs liep. Het is onze schuld. Sorry! Ik kom je achterna.

 

Meisje dat je erg bewonderde met veel spijt dat ze dat niet liet merken

 

 

Beide meisjes sprongen. Van verschillende gebouwen, met verschillende gevolgen.

Het meisje dat sprong door schuldgevoelens oerleed meteen.

Het meisje dat sprong van verdriet overleefde en kreeg het laatste briefje va het prikbord.

Ze wordt betrokken groepjes. Het meisje dat overleed was een heldin, ze is gestorven om het eenzame meisje te redden. Dat was niet nodig geweest als de mensen die haar bewonderden het eenzame meisje gelijk hadden betrokken bij hun gesprekken.

 

Sluit nooit iemand buiten!! Daar komt alleen narigheid van.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Het is verschrikkelijk als je niet geaccepteerd wordt en je daardoor buitengesloten bent. Het meisje was ook verlegen en nam zelf ook niet het initiatief!
Je hebt dit prima verwoord, emphatisch en mooi weergegeven Lucia!

Tijdens de lagere schooltijd was ik ook verlegen, daarom creƫerde ik mijn eigen wereldje, schreef verhaaltjes en gedichten, bijna alles ben ik kwijtgeraakt!

Toen ik daarna naar een andere school ging hing ik de lolbroek (rok) uit, er werd om mij gelachen en vooral kreeg ik aandacht die ik thuis wat miste omdat ik niet begrepen werd!

Een mooie zongenietende dag wens ik je toe Lucia Liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2011-06-04 13:34:13 uur

Dit verhaal is niet autobiographisch! Ik heb het geschreven toen ik mij alleen en buitengesloten voelde, maar ik heb nooit, nooit, nooit gedacht aan zelfmoord! Ik heb het gewoon geschreven om de boodschap (Sluit nooit iemand buiten!!) duidelijk te maken.

Ik zeg het er maar even bij voordat iemand denkt dat ik zelf zo ongelukkig ben en aan zelfmoord denk. Ik ben nu helemaal niet alleen of buitengesloten meer.

Geplaatst op: 2011-05-31 00:01:52 uur