Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Dieren/Fabel
Geplaatst:
18 mei 2011, om 13:08 uur
Bekeken:
768 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
201 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"sommige gasten zijn niet te vertrouwen"


 

 

Valerie vleesvlieg was een beetje zenuwachtig. Vandaag zou Victor, haar oudste, zijn nieuwste vlam meenemen en zoals de meeste schoonmoeders maakte ze een hoop poeha  en wilde graag een goede indruk maken. Ze had van zoonlief gehoord dat Lydia geen vleesvlieg was, maar een libelle. Aan Victor had ze gemerkt dat het deze keer wel eens menens zou kunnen zijn. Misschien bracht het meisje wel wat verlichting van haar zware dagtaak. Ze kon allicht eens op de maden gaan passen, het waren er zóveel, Valerie zuchtte ervan.

Nog even alles nakijken, het vlees, gevarieerd van haas tot schaap, ging net een beetje geuren.

Valerie had heel wat langs de weg gevonden. De mensen zorgden goed voor de vliegen. Ze kochten speciaal auto’s om de vliegen ter wille te zijn, en brachten hun tijd door met het aanrijden van dieren. De vliegen deden  hun best wat terug te doen en als er vlees lag bij  de mensen dan legden ze er gauw wat eieren in. Ze konden die paar eitjes best missen en ze gunden het de mensen graag. Valerie had zelf gezien hoe de mensen van blijdschap in het rond sprongen toen ze eens al het barbecuevlees vol eitjes had gelegd en ach, ze gunde een ander ook wat.

 

Plotseling klonk er doordringend gebrom en welja, daar had je Victor en Lydia. Victor glansde groenig in de ochtendzon en Lydia, mijn hemel, woorden waren te klein om Lydia te beschrijven. Beeldschoon was ze met haar gazen vleugels, die het hele kleurenspectrum weerspiegelden, maar…wat was ze groot en ze had een paar kaken, allevliegen.

 

‘Welkom’, zeiden Valerie en Valentijn tegelijkertijd. Valerie werd groen van woede. Die slampamper van een echtgenoot bezat de gave om pas op te duiken als het werkgedaan was. ‘Waar zat je nou weer’, siste ze venijnig.

‘In de bibliotheek, de afdeling encyclopedieën van het dierenrijk. Een zeer interessant deel over insekten, met name libellen. Weet je wat die eten?’

Ja, daar had Valerie nou helemaal geen zin in. Ze duwde Valentijn weg en richtte zich tot Victor en Lydia. ‘Kom binnen, kom binnen zei ze. Waar moest ze Lydia laten?

‘Geef haar de hele canapé,’ gaf Valentijn raad , dan ga ik wel bij de deur zitten als het feest begint…’

‘Welk feest, ze gaan vandaag nog niet trouwen. Let nou eens op in plaats van in al die boeken te snuffelen. Wat heb je daar nou aan…’

‘Dat zou je meevallen, over het eetgedrag van libellen bijvoorbeeld…’

‘Kun je dat niet een andere keer vertellen…ik heb nu geen tijd voor al die wissewasjes van jou…’

‘Ook goed’, gaf Valentijn ten antwoord, ‘maar…het zal je spijten’.

Valerie haalde haar vleugels op en ging het bezoek voor de eetkamer in, Lydia liet zich gehoorzaam op de canapé zakken, een beetje vouwen en het ging best. Haar ogen glansden diep. Ze had trek. Victor zat aan haar voeten.

 

Valerie diende het eten op. Lydia vond het vlees akelig ruiken, deed een beetje of ze at. Dit kon echt niet. Gelukkig had ze plan B nog. ‘Ik zorg wel voor het nagerecht’, riep ze toen Valerie aanstalten maakte de borden op te ruimen. Lydia kwam overeind van de canapé en bewoog zich gracieus naar de deur om deze te sluiten. Valentijn wilde nog even sigaretten gaan halen, maar met een vriendelijk maar zeker gebaar duwde Lydia hem naar binnen en sloot de deur.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.