Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Humor
Geplaatst:
16 mei 2011, om 00:32 uur
Bekeken:
568 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
189 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn vrouw houd echt van mij!!!"


 

Ik streelde jou zachtjes en jij pakte stevig mijn hand.

Een beetje te hard denk, want hij moest daarna in het  verband.

 

Maar omdat ik zoveel van jou hield, kon ik het jou vergeven.

Net als  vorig jaar toen bleef ik nog maar net in leven.

 

Je gooide mij van een flat af, van negen hoog naar beneden

Het scheelde heel weinig, of ik was toen echt overleden.

 

Maar ik wist gewoon zeker dat je het niet zo bedoelde.

Ik wist gewoon dat het echte liefde was, wat je voor mij voelde.

 

Net als drie maanden geleden, toen was ik je zomaar ineens kwijt.

Je liet mij achter in het bos, maar vertelde mij later je had heel veel spijt.

 

Ik werd toen vijf dagen later gevonden door een aardige mevrouw.

Ik was verdwaald en uitgehongert en zij bracht mij terug naar jou.

 

Toen ik nog maar net thuis was moest je weg voor een afspraak.

Je zei nog tegen mij. "Ik denk niet dat ik het erg laat maak."

 

Drie dagen later was je nog niet thuis en je had ook niks laten weten.

Toen je die avond thuis kwam zei je."Ik was de tijd helemaal vergeten."

 

Ik kon wel boos worden, maar was blij dat je thuis was gekomen.

Diezelfde nacht schrok ik wakker omdat ik heel raar had liggen dromen.

 

Ik had gedroomd dat je mij wat aan wou doen en ik begreep het niet.

Toen ik je het vertelde, zei je tegen mij."Ik denk dat je spoken ziet."

 

Toen ik s'morgens wakker werd had ik een grote bult op mijn hoofd.

Mijn rechterbeen was afgezet en mijn linkerbeen was verdoofd.

 

Ik schrok mijn eigen kapot en ik raakte in een hevige paniekaanval.

Tot overmaat van ramp viel ik ook nog uit bed, het was een harde knal.

 

Was het dan allemaal toch geen droom geweest, maar de echte realiteit.

Dat kon toch niet want je hield toch van mij?  Je was zo'n lieve meid.

 

Ik wilde het van jou weten en had zoveel vragen om jou te stellen.

Was zo benieuwd wat je mij dan uiteindelijk zou gaan vertellen.

 

Al die dingen die gebeurt zijn, waarvan je zei dat het ongelukjes waren.

Was dat dan niet zo en hoe ga je dat allemaal aan mij verklaren?

 

Tot vandaag de dag zit ik nog steeds met al die onbeantwoorde vragen.

Twee maanden geleden ging je weg om een boodschap te doen met mijn wagen.

 

Sindsdien, heb ik echt helemaal nooit meer iets van jou vernomen.

Ik maak mij echt een beetje zorgen, er zal jou toch niets zijn overkomen?

.



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Mensen kunnen elkaar heel veel aandoen.
Dit zijn allemaal dingen aan de buitenkant, maar eigenlijk lees ik pijn binnenin. Het meest bijzondere vind ik ondanks wat je aangedaan wordt, je uiteindelijk toch bezorgd ben om die ander.
Graag gelezen, liefs Zonlicht

Geplaatst op: 2011-05-16 14:14:39 uur