Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Drama
Geplaatst:
29 april 2011, om 21:56 uur
Bekeken:
502 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
145 [ download ]

Score: 5

(5 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Margareta proloog en deel 1"


 

Margareta proloog
 
De hoop verloren, dwalend en dolend, totdat het lot haar het leven teruggaf.
 
Wordt vervolgd.......
 

 

Margareta deel 1
 
De winter was in aantocht en zij plaatste één voet in de aanrollende golf. Voetje voor voetje liep zij het water in en hoopte dat het snel gebeurd zou zijn. De pijn, het verdriet hield haar helemaal in de greep en er was maar één oplossing, weg van deze aarde, richting het hemelse paradijs.
 
Terwijl zij tot haar middel in het ijskoude water stond en de golven tegen haar aansloegen sloot zij haar ogen.
Ze voelde dat zij plotseling hoog opgetild werd door een grote golf en werd terug geworpen.
Tussen het optillen en het teruggeworpen worden, zag zij haar vader en moeder en haar twee jongere broertjes.
Zij was veertien jaar en ze miste de aansluiting op het leven en ze zag geen andere uitweg meer.
Ze zou de lente niet meer meemaken, want het was nu eind november, de somberste tijd waarin zij zich ieder jaar weer verloren voelde. Ze zag de wanhopige ogen van haar ouders, het samen spelen met haar broertjes, maar ze kon niet meer terug.
Langzaam voelde zij haar krachten uit haar lichaam vloeien, tijdens het gevecht met de machtige zee.
Plotseling terwijl ze in de verlichte tunnel richting hemel vloog hoorde zij mensen praten. Ze werd gedragen door een sterke man en zakte terug in haar bewusteloosheid. De man boog zich over haar heen en reanimeerde haar. Even sloeg ze haar ogen op en keek in de felblauwe ogen. Zij had nog net de kracht om te roepen ‘' nee, nee, laat me gaan, ik wil niet meer.''
Ondertussen was de ambulance daar en vervoerde haar naar het ziekenhuis.
Ze voelde zich opstandig, want ze wilde immers dood. Waar was die man plotseling vandaan gekomen? Zij was immers helemaal alleen op het strand toen zij de zee inliep. Wat moest ze tegen pappa en mamma zeggen? Wat zouden ze beiden verdrietig kijken en vooral mamma zou geen woorden kunnen vinden.
In het ziekenhuis werd ze verder gestabiliseerd en ze kreeg gesprekken over haar poging om de aarde te verlaten.
Haar leven was nog niet veilig. Ze had te horen gekregen dat het zeker tien dagen kritiek zou zijn, door de onderkoeling, door de enorme klap die haar lichaam gekregen had tijdens de ijskoude laatste strohalm.
De tweede dag dat zij met al die slangen in en aan haar lichaam lag, kwamen haar broertjes afscheid van haar nemen. Niet echt in de vorm van ‘'dag Margareta, je zult nu wel dood gaan, tot ziens,'' nee het was meer een stilzwijgend afscheid.
Margareta knapte langzaam op tot haar eigen ontsteltenis en besloot een houding aan te nemen van stil protest.
Tien dagen later mocht zij naar huis en haar ouders namen haar liefdevol op en haar broertjes waren extra lief voor haar.

 

Wordt vervolgd.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.