Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Eenzaamheid
Geplaatst:
22 maart 2011, om 14:24 uur
Bekeken:
601 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
214 [ download ]

Score: 11

(11 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"spoorloos nu in mijn heden"


Ergens heel diep in mijn hart

vreet een demoon vol bitterheid

elke dag, zelfs elk moment

hopend dat iemand bij mij past.

 

Ik loop verloren in alleen zijn

en verdwaal in somber peinzen

ook vandaag in de vroege morgen

houdt eenzaamheid mij stevig vast.

 

Hoog in de hemel zie ik een zon

ze verwarmt mijn lijf, maar niet mijn inner

in mijn tasje troost van koffiezwart

spiegelen beelden uit mijn verleden.

 

Nicotinenevel van dampend gif

betranen prikkelend mijn starre ogen

mijn ik alleen roept zoveel namen

onbeantwoord, spoorloos nu

in mijn heden...

 

 

Eugeen Van de Weyer



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

ô Eugeen
mooi verwoord

ga eens vrolijk buiten fluiten naar de madamstjes haha
misschien heeft er ééntje humor

Geplaatst op: 2011-03-23 07:19:55 uur

Best jammer dat je dat gevoel zo sterk hebt, terwijl alles nu in bloei komt, de natuur kan een beetje troost geven.
Mooi geschreven, liefs Zonlicht

Geplaatst op: 2011-03-22 17:35:32 uur