Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
8 maart 2011, om 21:10 uur
Bekeken:
496 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
159 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een vakman"


Vandaag was ik, op bezoek in dierenpark Ouwehand. Om te beginnen was het een prachtige dag met een aangenaam zwak zonnetje, een open lucht en toch nog een koel temperatuurtje dat het slakkengangetje langs de verschillende bezienswaardigheden, verdraagzaam liet verlopen. De voortgang heeft iets weg van het slenteren tijdens het winkelen . Zeker als je met vijf personen bent zoals wij. De een wil wat langer kijken naar iets en de ander wil wat sneller naar het volgende object. Zonder dat het uitgesproken wordt liggen de opmerkingen van "kom nou" en "wacht even" voor in de mond. Aangezien de persoon van eerder of later steeds wisselt is zwijgen en accepteren het juiste.
 
Er was een activiteit die ons alle vijf bij de les hield en dat was het voederen van dieren. Om 13.00 uur zouden de lama's aan de beurt zijn. Een verzorger, uitgemonsterd in een
safariachtige kledij, kwam met  een klein voertuigje beladen met kisten naar de lama's. Hij begon met een duidelijke stem zijn verhaal te declameren dat niet alleen de kinderen maar ook de volwassenen boeide.
Het luisterde als een mix tussen een sprookje en een explicatie over de lama's. Hij stelde ook steeds vragen die dan weer bedoeld waren voor de kinderen dan weer wat moeilijkere die meer voor de ouderen geschikt waren.
 
Zo vroeg hij: "Wat denken jullie dat deze dieren graag eten?" De kinderen kwamen met: "Gras, vlees, sla e.d." "Brood, gewoon brood!"zei hij, waarop één van de kinderen vroeg:"Wat zit er dan op?" "Niets, gewoon droog brood!" antwoordde hij. Zo ontstonden er verschillende gesprekjes met de kinderen. Tussendoor vertelde hij dat de dieren hoog in de bergen leefden. In de Andes en wat er met de huid en vacht gedaan werd.
 
Tot slot deed hij een spel met kinderen, die gretig mee wilden doen. Ze moesten in een rij naast elkaar staan en na een opbouwende inleiding, om de beurt zo ver mogelijk spugen (tuffen). De resultaten werden opgemeten en dat ging van veertig cm tot een meter. Toen vertelde hij dat lama's dat meer de vier meter konden. Ze gebruiken het spugen namelijk als verdediging tegen bedreigende dieren of mensen en dat die spuug ontzettend smerig rook.
 
Kortom, de man verstond de kunst van het brengen en boeide allen. Heel spontaan, vrij van enige remming legde hij daar heel zijn ziel en zaligheid in.
Dat is een vakmanschap en daar geniet ik van!


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.