Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Geschiedenis
Geplaatst:
22 februari 2011, om 12:59 uur
Bekeken:
959 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
293 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Duitse tunnels deel 2"


De man met de wilde baard en de zwarte ogen staart vanuit de deuropening van het lab, verlicht door het onheilige groenige licht wat uit de ruimte komt, de gang in, naar mij.

De nacht is lang.


Ze noemen het 'die Fliegenvalle', ben ik achter. Ven een vreemder project heb ik nog nooit gehoord. Wel vraag ik me af wanneer mijn werkelijke werkzaamheden hier zullen beginnen, naast het standaard onderhoud van de tunnels.
Zeker nu de spanning de laatste dagen enorm is gegroeid hier onder de grond. De man met de wilde baard, een Oostenrijker, komt nauwelijks het laboratorium meer uit.
Onder de lagere rangen gaat het gerucht dat het een wetenschapper is met zeer onorthodoxe en vernieuwende ideeën, die door Hitler zelf is gevraagd om aan de Fliegenvalle mee te werken.

Het is 's ochtends rond vijf uur, als ik bij de Oberfeldwebel word geroepen. Mijn nachtdienst is net afgelopen en ik sta te wankelen
van de slaap, maar als de oproep komt ben ik onmiddellijk klaarwakker en begeef ik me naar zijn kantoor, wat op de eerste laag ligt.
De Oberfeldwebel staat me in de deuropening op te wachten. Vreemd; hij lijkt nerveus.
"Gefreiter, setze sich." Hij nodigt me met een handgebaar naar binnen en sluit de deur achter me.
Tien minuten sta ik buiten, met suizende oren en licht trillende handen.
Unmöglich... Dit kan niet, ze gaan te ver, ver buiten de grenzen van het menselijke.
"Het menselijke is niet goed genoeg, verstehen Sie? Wij willen boven het menselijke uitstijgen." klinkt zijn stem nog in mijn oren.

Ik loop richting het laboratorium, waar de Oostenrijker me op staat te wachten.
"Kom binnen," Zijn stem is onverwacht vriendelijk, en ik begin te denken dat hij helemaal niet gek is maar juist verschrikkelijk intelligent.
Boven in het lab is een ronde opening naar het daglicht, er recht onder staat die Fliegenvalle.
Prachtig, rond, omgeven door mensen die met angstvallige precisie aan het ding sleutelen.
"Ich liebe das leben des wasser," zegt de Oostenrijker rustig tegen me. "De manier waarop het beweegt en enorme energie kan opwekken als het in de juiste spiraalvormige banen word geleid. Dat is hier het principe."
Ik knik, ik begrijp het nu.
De medewerkers trekken zich één voor één terug en verlaten de ruimte, tot enkel de Fliegenvalle daar staat, in al haar unheimliche schoonheid.
De Oberfeldwebel is achter ons komen staan en achter hem gaat de stalen deur op slot.
De Oostenrijker knikt naar de technici achter de apparatuur.
Een zacht groen licht begint van binnenuit de Fliegenvalle te stralen, gevolgd door een aanzwellende zoemtoon. Iemand geeft me een verduisterde bril en ik zet hem automatisch op, niet in staat om mijn ogen af te wenden van het enorme schotelvormige apparaat, dat nu begint te trillen.
Het gezoem wordt bijna ondraaglijk aan de oren, en dan gebeurt het.
Langzaam, met een onmenselijke herrie, zet het ding zich in beweging en stijgt stukje bij beetje op. De mensen houden geschokt hun adem in en sommigen deinzen achteruit.
Dan begint die Fliegenvalle te gieren en in een enorme golf van groen licht schiet het ding omhoog, slaat tegen de bovenkant van het lab.
"Jeder mann raus!" schreeuwt de Oostenrijker, en rent naar de deur toe, terwijl brokstukken van het eens zo prachtige apparaat brandend in het rond vliegen, iemand slaat tegen de grond, getroffen door een stuk metaal, en we rennen naar buiten, achtervolgd door het gekraak en de ontploffingen van geladen metaal.
Ik ren naast de Oostenrijker, zwijgend, vervuld van een gevoel van enorme teleurstelling. Hijgend bereiken we de buitendeur en staan eindelijk stil in de frisse nachtlucht. Onder ons klinkt geschreeuw en gekletter van staal en brandblussers.
We kijken elkaar aan, zijn ogen staan vreemd, en hij zegt:
"De mensheid is er niet klaar voor."
Hij knikt me vriendelijk toe en wandelt rustig het bos in.
De herrie beneden dooft uit.


Jaren later hoorde ik dat de Amerikanen en de Russen al zijn werk en papieren hebben meegenomen uit zijn huis en kantoor, en dat hij meegenomen is naar Amerika. Enkele maanden later stierf hij.
Hij heeft volgens de geruchten motoren uitgevonden die zonder brandstof kunnen draaien, enorme krachtcentrales op waterdruk, hij was een natuurlijk mens, die Oostenrijker.
Viktor Schauberger was zijn naam.








*geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van de 'German Ufo Flytrap' en de werken van Viktor Schauberger. Hij heeft heel veel fantastische uitvindingen gedaan, waaronder het basisprincipe van de flowforms, en ik hoop dat zijn werk ooit vrijgegeven wordt door de landen die het gestolen hebben, en dat die dingen de wereld kunnen verbeteren en dat andere mensen zijn werk voortzetten. Want hij wist heel veel, deze man.


Els



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.