Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Humor
Geplaatst:
20 februari 2011, om 18:59 uur
Bekeken:
856 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
381 [ download ]

Score: 6

(6 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Hartverscheurend servies"


Snikkend en snotterend zit ze op een stoel midden in de huiskamer. Haar man kijkt naar haar, hij trekt een afkeurend gezicht. Na haar een paar minuten op deze manier te hebben gekeken zonder een reactie te hebben uitgelokt zucht hij diep en loopt naar haar toe.

‘Wat is er met jou aan de hand?’ De botte toon in zijn stem doet zijn vrouw opkijken.

Aan haar verbaasde gezicht te zien was dit niet een normale reactie van haar echtgenote. Heel even ontmoeten hun ogen elkaar en dan barst ze weer in snikken uit.

‘K-k-kapot.. alles’ Ze is zo overstuur dat ze verder niets meer kan uitbrengen.

Haar man, die wist dat zijn vrouw in deze tijd van de maand nogal last had van hevige emoties begon zich alsnog een beetje zorgen te maken.

‘Zonnebloem van me’ hij knielt voor haar neer ‘Wat bedoel je? Wat is er kapot?’ Hij probeert oogcontact te maken, maar het lijkt alsof ze niet durft.

‘Alles’ Weer die tranen, weer het oorverdovende gesnik en dan ‘Het s-s-spijt me zoooho.’

Een frons maakt zich meester van het gezicht van de man, wat was dit? Wat was er voor vreselijks gebeurt?

Terwijl hij op zijn knieën voor haar zit omhelst hij haar krampachtig, het was geen perfecte positie maar hij moest iets doen. Na een kwartier geeft hij het op, geen zinnig woord meer uit te krijgen. Dan pakt hij een stoel en gaat tegenover haar zitten, de doem scenario’s die zich in zijn hoofd afspeelden werden met minuut erger.

Na een halfuur probeert hij het nog eens, ze is intussen stil geworden. Zijn hand vindt haar kin en hij dwingt haar naar hem aan te kijken.

‘Wat is er gebeurt.’ Hij zegt het op een dwingende toon misschien dat het hielp.

Een stilte valt. En dan… geruisloze tranen… ze snikt.. dan weer het hartverscheurende gejammer.

Hij doet zijn best zijn geduld te bewaren maar na driekwartier in onzekerheid te hebben geleefd kon hij het niet meer aan.

‘En nu is het genoeg! Als je me nu niet verteld wat er aan de hand is… dan.. dan.’ Zijn stem die bij de eerst woorden schreeuwend hadden geklonken werd zachter, hij had nu alweer spijt van zijn uitbarsting. Wat had hij gedaan? Nu was ze helemaal niet meer te troosten.

Gehaast loopt hij naar de keuken, een glaasje water dat had ze nodig. Terwijl hij onderweg is werpt hij een blik naar zijn vrouw, hij snapte er nog steeds niets van.

‘AU! Wel potjandriedubbeltjes!’ Hinkelend op een been stuntelt hij geschrokken de keuken uit. Glas.. overal glas.. Wie en wat had deze rotzooi veroorza …. Hij stopt bij deze gedachte en kijkt nog eens goed naar de scherven, hun borden. Het waren de borden die ze al hadden sinds hun verloving, ze waren er zo trots op. Hij herinnert zich de woorden van zijn vrouw Kapot.. alles. Hij kijkt naar haar, dan weer naar de scherven op de grond, het kwartje viel.

Met een zucht van opluchting laat hij de spanning van zich afglijden en dan barst hij uit in een bulderend gelach, servies.. het was maar gebroken servies..

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

@Doortje : Dankjewel, daar ben ik blij mee =)

Geplaatst op: 2011-02-21 11:48:52 uur

@Yrsa: Ja ik laat ook altijd vanalles vallen, meestal tijdens het afdrogen haha!
Ik weet het de titel verklapt het eigenlijk al maar vond hem wel passend dus dacht laat hem lekker staan =) Bedankt voor je reactie!

Geplaatst op: 2011-02-20 19:17:20 uur