Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Maatschappij
Geplaatst:
20 februari 2011, om 17:46 uur
Bekeken:
524 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
165 [ download ]

Score: 5

(5 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ja......echt!"


 

 

Ja.......echt!
 
Nog niet zo lang geleden ging de leeuw dood.
Een schok ging er door het bos heen, maar de gedachten waren wisselend.
Er waren dieren die blij waren, maar ook dieren die alleen maar konden huilen.
    

Lief smijo huilde letters en woorden, dit werden zinnen.
   

De dieren stonden tegen over elkaar, de rouwende en de opgeluchte.

Het gevoelige vlindertje probeerde een boodschap over te brengen en landde bij iedereen even aan.
Zij begreep het niet echt. Waarom toch altijd die strijd? Zijn wij dan verantwoordelijk hoe iemand geleefd heeft, hoe iemand was?

 

Smijo bleef schrijven en schrijven, alleen er was één woord verdwenen. Het woord liefde, ze kon het niet plaatsen, niet neerzetten omdat niemand haar begreep. Men wilde dat ze ophield, maar het vlindertje bleef extra lang bij haar zitten.
Ze fluisterde, ‘'Jij houdt hem in stand, je houdt hem levend, maar helaas, niet iedereen stelt dit op prijs.''
Met droevige ogen keek zij naar de vlinder en zei ‘' Ik mis hem zo, hij was mijn vriend en ik wil hem blijven uitdragen.''
Laat mij toch schrijven, wat doe ik verkeerd? Hier mag ik toch schrijven?
Vlindertje strooide letters, de l, de i, de e, de f, de d en de e.
Smijo ving ze op en legde de letters op haar hart.
Alleen zij wist hoeveel zij van leeuw gehouden heeft, hoeveel ze van hem geleerd heeft en waarom zij alsmaar schrijft over leeuw.

 

Vlindertje vloog even de hemel in en vloog naar leeuw. Ze vertelde hem dat hij nog leefde in de harten van mensen die hem lief hadden. Ook al was hij niet altijd even lief geweest. Hij was hij, uniek net als alle anderen levende wezens op aarde.
Hij fluisterde'' ik hield ook zo van haar, ik heb haar zoveel gegeven, mijn vriendschap. Ze voelde mij zo goed aan, waarom ik was zoals ik ben. Ja, nog steeds ben ik wie ik ben.''

 

Vlindertje stuurde de dieren in het bos aan, met de boodschap. ‘' Laat ieder leven, denken, doen, maar bovenal zelf verantwoording nemen, wat hij/zij in zich opneemt''.

 

Zo kwam er eindelijk weer rust in het bos en ieder kon zich geven en zich zelf zijn.

 

Doden leven, altijd, in alle eeuwigheid. Ja.....echt!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

doden leven voort omdat de gedachten aan hen blijven voortbestaan.
hopelijk kunnen deze gedachten inspiratie zijn tot liefde en vrede

Geplaatst op: 2011-02-23 08:36:20 uur