Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Overige
Geplaatst:
5 februari 2011, om 14:03 uur
Bekeken:
718 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:
341 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Onbekende bekende mensen"


‘Wat zie je er toch slecht uit.’

Beledigt door deze woorden probeert ze een passend gezicht te trekken. Uit ervaring van haar oefeningen voor de spiegel weet ze dat ze faalt en een gezicht trekt alsof ze aan zware buikkrampen lijdt.

‘Wat is er?’

De vraag is als een bevestiging voor haar vermoedens, ze antwoordt niet.

‘Ben je bang?’

BANG!? Ok ze moet toegeven dat ze geen ster is in negatieve gezichtsuitdrukkingen, maar dit gaat zelfs haar een beetje te ver.

‘B-bang?..’ ze vervloekt zichzelf om deze stotter.

‘Niet?’

‘Waarvoor?’

Stilte.

Daar moest hij over nadenken, iets wat schijnbaar niet vaak voorkwam. Hij overweegt zijn woorden, maar spreekt ze toch uit.

‘Voor ons…’

Ons? Het was te onbeleefd om het hardop te zeggen, maar hij had toch echt last van waanbeelden. Hoe praatte ze zich hier nu weer uit?

‘Wat.. uhm.. doe je eigenlijk hier?’

‘Ik ben hier voor jou!’ Een verbazende toon neemt bezit van zijn stem ‘Dat weet je toch wel?’

Voor haar? Wie was deze praatjesmaker?

Ze zoekt naar een passend antwoord ‘Ik wil dat je gaat.’ Zo dat is eruit.

Hij begint te lachen, een harde bulderende lach ‘Je bent lief’ hij kust haar.

Ze is zo overdonderd dat ze even niet weet wat te doen. Als iemand het had gezien dan had het haast lachwekkend geleken. Dan knijpt hij in haar kont. Mijn kont, denkt ze verdedigend.

‘Jouw kont?’

Hè verdorie had ze haar gedachten weer eens hardop uitgesproken. Een rode kleur verspreid zich over haar gezicht. Dan pakt hij schaamteloos haar hand.

‘Ga je mee?’

Ze vond hem hoogstens onbeleefd, nu pakte hij zomaar haar hand. Maar ze liet niet los, het was alsof haar lichaam het toestond, onbewust. Haar ogen stonden glazig, ze probeerde na te denken, dit te snappen, maar ze wist het niet… meer.

Een onbekende vriendelijke stem onderbreekt haar verwarde gedachten.

‘Mevrouw Jansen? Mevrouw Jansen?’ Een hand sluit zich om haar arm ‘Komt u mee?’

Wat had iedereen toch vandaag? Ze behandelden haar allemaal als een bekende, hoe wist dit meisje haar naam?

‘Oh meneer Jansen bent u er ook, wat leuk. Eet u mee?’

Meneer Jansen?? ze kijkt opzij is ze getrouwd met.. hem? Nog steeds verbaasd loopt ze met de twee mensen mee. Ze komen in een ruimte wat lijkt op een eetkamer. Er zitten allemaal mensen, oude mensen.. net als zij? Ze kijkt naar de man naast haar, hij is oud.. ze kijkt naar haar hand.. gerimpeld.. zij is oud.. Ze gaat zitten, ze zegt niets.

Een vreemde wereld, denkt ze bij zichzelf, maar ze vind het goed, het komt wel goed denkt ze bij zichzelf. Ze lacht naar de man naast haar, hij lacht terug.

Ze eten, ze lachen, hij praat, en diep van binnen weet ze dat dit al jaren zo gaat.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Wat eigenlijk treurig is, kwam goed over! Duim en pluim...

Geplaatst op: 2011-02-06 05:55:24 uur

Alida: dankje =)

Marije : haha dat was de bedoeling!

Doortje: Heel erg bedankt! Ja dramatisch dat zeker, ik begon eigenlijk met heel andere intenties dus ik dacht ook waar gaat dit naartoe? en toen werd het uiteindelijk toch dit =)

Geplaatst op: 2011-02-05 16:50:40 uur

bijzonder!

Geplaatst op: 2011-02-05 15:53:42 uur