Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Natuur
Geplaatst:
3 februari 2011, om 13:48 uur
Bekeken:
801 keer
Aantal reacties:
6
Aantal downloads:
310 [ download ]

Score: 8

(8 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een mooie winterdag!"


Oh, wat een heerlijke dag vandaag, zoveel zon en een lekkere acht graden, zalig om buiten te zijn. Dat heb ik dan ook gedaan. Hoe verrassend toch het weer. Gisteren bitterkoud, vandaag aangenaam warm indien gepast gekleed. Heerlijk was het!

 

Al van op het einde van het oude jaar ligt er een gevelde boom in mijn tuin, tenminste wat er van overblijft, te wachten op de kliefhamer. Helaas moest hij neergehaald worden, zijn kern was helemaal aan het wegrotten en de veiligheid was niet langer gegarandeerd, daarom. Een gespecialiseerde firma klaarde de klus in dik vier uur, terwijl deze boom zoveel jaren heeft moeten groeien om ongeveer een meter of zestien hoog te worden. Een ongelijke strijd, gelijk het leven. Een schitterende esdoorn minder op deze aarde.

 

Tot daar het treurige nieuws. Het goede is dat ik heel graag hout klief. Ik voel me schuldig maar ik kan er niets aandoen. Ik heb wel nog even met de houtblokken gesproken en mijn excuses aangeboden voor wat ik aan het doen was en ik denk dat ze het begrepen. “Rot is rot, onze tijd was gekomen” meende ik te horen, en zoals rijp fruit jubelt als je het plukt en dan pardoes in je mond steekt, zo had ook mijn oude esdoorn vrede met zijn lot.

 

En wat ontspant meer dan in een winterzonnetje de kliefhamer omhoog te zwaaien, goed te richten en met alle kracht te laten neerkomen op het klaargezette houtblok en dan zien hoe het hout met een geweldige klap gespleten wordt. De Chinezen weten het al lang: metaal heerst over hout.

En zo, afwisselend klieven en opladen en naar zijn laatste rustplaats brengen, een afdak naast mijn ‘kot’. Langs achter aanvullen en aan de voorkant neem ik het gedroogde hout. Morgen nog het laatste en de boom is aan de kant.

 

Ik heb nog een voorraadje voor een winter of drie. Veel steek ik de houtkachel niet aan, ik heb ook centrale verwarming. Maar er zijn zo van die momenten. Vooral de romantische momenten zijn in de winter veel mooier met de houtkachel. Lekker knetterend en achter de wat aangebrande glaasjes van de kachel zie je het levende vuurrode van het houtvuur. Zo aangenaam. En warmte dat die geeft, in geen tijd teveel.

 

Wanneer we dan samen voor het vuur zitten, enkele badhanddoeken op het dikke wollen tapijt.

Lekker knuffelen, en het vuur maar opstoken zodat uitkleden een noodzaak wordt, kronkelende lichamen en oppassen dat je niet te dicht tegen de kachel belandt in het dolle liefdesspel, en dan een eerste hoogtepunt, om onmiddellijk door te gaan...

 

Oei, ik geloof dat ik redelijk ben afgedwaald van mijn onderwerp, oh ja, bomen en klieven, euh, dat kan ik echt iedereen van harte aanbevelen, weinig werk is mooier dan hout klieven in een winterzonnetje bij een aangename acht graden.

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

@ Sebastian: als ze bij u thuis op tafel komen schijten zou jij niets zeggen?

Want Is dat nu zo moeilijk om dat onderscheid te maken?
Ik doe dat wel hier op mijn stek, mijn eigen plekje bij BP, mijn thuis, waar ik mijn schrijfsels publiceer!!!

En niet bij een ander!

Dit is een heel simpel onderscheid maar het maakt voor mij alle verschil. Thuis doe ik wat ik wil (jij toch ook?) binnen bepaalde normen en ik vind niet dat ik al normen overschreden heb.
Misschien één keer, maar ze kan er blijkbaar beter tegen dan jij.

Ik vind integendeel dat anderen maar al te gemakkelijk normen overschrijden onder een gedicht/verhaal van anderen.

Ik daag je uit 1 reactie van mij te vinden onder een gedicht of verhaal van eender wie waarin ik hem/haar schoffeer! En er staan hier verhalen op deze site waarbij ik na 15 regels afhaak omdat het te goor en te walgelijk wordt. Voor mij.

PS: ik schreef wel: ‘met mezelf spelen’ wat toch een heel andere klank en kleur heeft dan jou ‘jezelf aftrekken’.

Geplaatst op: 2011-02-07 05:28:14 uur

Flauwertje, zie je dat nu pas :), afgeleid door de inhoud?

Gedenken wij hier, de woorden van Martinus Nijhoff: "Lees maar, er staat niet wat er staat"!

Zeer bedankt voor het mooie compliment!

Geplaatst op: 2011-02-05 12:47:24 uur

Ja Door, dat is waar, maaaar, ik moet jouw voortdurend een rode kaart geven! Je speelt (hier bij mij) de man in plaats van de bal. Hieronder is het met verbetering: je raakt duidelijk eerst de bal maar je kunt het dan toch niet laten de man even te tackelen, en dat is (voor mij) even goed rood.

Geplaatst op: 2011-02-04 13:04:54 uur

@ Iedereen = - D, bedankt voor de lieve woordjes.

@ Doortje: gelukkig, anders zou ik me zorgen beginnen maken.

Geplaatst op: 2011-02-04 03:07:31 uur

prettig!

Geplaatst op: 2011-02-04 01:46:22 uur


Wat een gezellige romantiek zo samen te kunnen rollebollen in de warme gloed van het houtvuur!

Een mooi verhaal Jozef. Liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2011-02-03 17:05:55 uur