Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
14 januari 2011, om 14:54 uur
Bekeken:
586 keer
Aantal reacties:
4
Aantal downloads:
193 [ download ]

Score: 5

(5 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De foto vertelt"


  
 
Ik stuitte een dezer dagen op een oude foto met daarop twee zussen en twee broers van mij. Alle vier zittend naast elkaar met muziekinstrumenten op hun schoot. Zij vormden samen een muziekband genaamd "JAZZBAND P.SNEPVANGERS", dat op de grote trom van het drumstel vermeld stond. Natuurlijk heb ik deze foto wel eerder gezien maar er nooit echt bij stil gestaan. Mijn ouders zijn al lang geleden overleden maar ook drie van de vier gezinsleden die op de foto staan, zijn niet meer.
 
Dat ik er nooit bijzondere aandacht aan heb geschonken ligt waarschijnlijk aan het feit dat dit viertal respectievelijk negentien, achttien, zeventien en zestien jaar ouder was dan ik. Voor mijn tiende waren ze al getrouwd, dus van het samen opgroeien was geen sprake.
Verder weet ik betrekkelijk weinig van de eerste huwelijksjaren van mijn ouders. Wat ik weet kwam meestal uit de verhalen van mijn oudste zus, met wie ik een bijzondere band had
 
De foto, die mij ook ontroerde, liet mij nadenken over het leven van mijn ouders. Mijn vader is in 1898 geboren als vijfde van een gezin met achttien kinderen. Op zijn elfde levensjaar van de lagere school gehaald om als landarbeider te werken. In 1920 is hij met mijn moeder, die uit een nog groter gezin kwam (mij niet precies bekend maar meer dan twintig) getrouwd. Zij was toen achttien jaar. Ze is na haar geboorte afgestaan aan een kinderloze tante en oom die op grote afstand in West Brabant woonden
Binnen de eerste vier jaren van hun huwelijk werden de vier kinderen van de foto geboren.
 
Ik ga naar de tijd waarin de foto gemaakt moet zijn en dat is aan het begin van de tweede wereldoorlog omstreeks 1940. Vader werkte toen in een ijzergieterij als sjouwer. Een werkweek van achtenveertig uren waaronder ook de zaterdagochtend. We hadden een groentetuin achter het huis van tweeduizend vierkante meter en pachtten nog twee gemet
(100 bij 80 m) poldergrond in de uiterwaarden van de Westerschelde.
 
Daar bleef het niet bij want de vier musicerende kinderen speelden in de weekenden in herbergen op allerlei kermissen, bruiloften en partijen. Naar de kermissen gingen mijn ouders mee want er werd dan zogenaamd "half uit"gespeeld. Er werden steeds drie nummers (liedjes) gespeeld en ondertussen werd er tussen de dansende paren geld opgehaald. Dat was dan de taak van mijn ouders.
Alle verplaatsingen waren per fiets en soms wel vijfendertig km ver. Bovendien werden de muziekinstrumenten al fietsend meegesjouwd. De zware accordeons in een draagzak op de rug en het drumstel op de bagagedrager.
 
Met het bekijken van de foto aangevuld met de verhalen van mijn zus, realiseerde ik me nog eens goed hoe ongelooflijk hard het bestaan van de burgerij in die tijd moet zijn geweest.
 
 
De foto is geplaatst op mijn profielpagina
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Een heel intrigerend, boeiend geschreven verhaal!

Wat heb ik een respect voor je musicerende familie die in de huidige tijd vast wel beroemd waren geworden!

De schitterende duidelijke foto fascineert me, helemaal nu ik het verhaal erbij ken!

Een mooi stuk proza Henk, chapeau!!

Prettig weekend, liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2011-01-15 11:20:50 uur

`De foto vertelt´, mooi toch het respect, voor een foto!
Het opzoeken van gegevens, de jaartallen en de ontdekking van de BOOM, die een volle zijde kent en een haast lege kant.
Bovendien, zo geschreven, dat je de lezer weer laat zien, hoe het toen was. Meer een `samen´?

Geplaatst op: 2011-01-14 17:36:54 uur

Madampje,
De middelste twee waren ook drummer en wisselden elkaar af.
Ik heb de stamboom van mijn vader tot 1585 terug kunnen halen en ontdekte dat mijn grootouders 18 kinderen hadden in plaats van 16 wat mij was verteld. Deze oma is overigens 93 jaar oud geworden.
Van mijn moeders kant kan ik tot nu toe niets terugvinden. Via het trouwboekje van mijn ouders ken ik hun namen. Die waren van Bekhoven en Leenaarts. Met deze namen kom je snel in Beckhoven, Leenaers enz terecht en dan wordt het de bekende speld in de hooiberg. Deze grootouders en de pleegouders van mijn moeder heb ik nooit gekend.

Geplaatst op: 2011-01-14 17:11:31 uur

djiezus kraaist! meer dan twintig kinders uit 1 buik?
het waren me de vruchtbare tijden
wij waren al een "kroostrijk gezin" in België met 4 kids; was je al bij het aantal 3 en daar kreeg je dan trein- en zoo'ingangvermindering voor. je zou al eens gaan nadenken dus

leuke foto
wat een enoooorme accordeon. ik denk dat haar neus er af en toe eens tussen...
en wie deed de drum?

Geplaatst op: 2011-01-14 15:19:03 uur