Gegevens:

Categorie:
Kerst
Geplaatst:
22 december 2010, om 18:33 uur
Bekeken:
926 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:
305 [ download ]

Score: 7

(7 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Geen eenzame kerst ~ deel 2."


 

 

vervolg

 

 

Iedere dag wachtte Anna vol spanning op de postbode. Op een gegeven moment kwam de brief. Na hem gelezen te hebben werd ze enthousiast. Ze zou ook eens naar zo'n buurthuis gaan naar de bejaardensoos of pleisterplaats voor senioren zoals het ook wel genoemd werd! Wel moest ze er weer alleen op uit. Maar op die club daar zou ze veel mensen leren kennen en er werd ook aan handenarbeid gedaan. Dat het toch nooit eens eerder in haar hoofd was opgekomen om zoiets te gaan doen?

       Toen ze per telefoon geïnformeerd had wanneer ze kon komen kijken, wist ze dat het over twee dagen was.Gezellig, ze verheugde zich erop. En vanmiddag zou ze de buurvrouw eens op de thee vragen. Maar die bleek geen tijd te hebben of ze wilde niet. Ze had Anna ook nog nooit gevraagd, maar waarom eigenlijk niet? Dat bleef nog een vraag voor haar.

       Eindelijk was het dan de dag van het welkome uitstapje naar de seniorenclub. Ze had er zin in en iets fleurigs aangetrokken. Haar haren had ze mooi opgekamd en de gouden haarspeld, die van haar moeder geweest was erin gestoken. Goh, wat stond die mooi, zonde dat hij al jaren in de kastlade lag.

    Zo klaar, nu kon ze gaan. Ze moest wel een aardig eind lopen. Eén lange en een korte straat door en op de hoek van een plein moest ze wezen. Het was zonnig, licht vriezend weer en ze stapte flink door in de drukke winkelstraat. Soms keek ze wat terzijde in de etalages die vrolijk opgetuigd waren vanwege de naderende kerst. Er waren veel mensen op de been, dat kwam natuurlijk door het fijne zonnige weer. Veel moeders zag ze met kinderen in een wagentje. De afgelopen week was het nogal druilerig geweest, motregen en natte sneeuw, dus dit weer was een verademing.

De lange straat had ze gehad, nu dus de korte. Ze moest oversteken om op het pleintje te komen. Er naderde een snelle auto die net de hoek om gekomen was. Ze had hem niet gezien. Ze hoorde nog vreselijk hard remmen en zag een lichtflits. Anna wist van niets meer!

 

       Toen ze bij bewustzijn kwam, lag ze in een gerieflijk bed in een aangenaam ziekenzaaltje met nog twee vrouwen. Het was eigenlijk best meegevallen had de dokter gezegd. De auto had haar nét niet geraakt, maar doordat ze viel had ze een hersenschudding en een gescheurde dijbeenspier opgelopen. Voorlopig had ze bedrust nodig. De vrouwen naast haar waren vriendelijk. De zusters, broeders en doktoren ook. Ze kreeg ook prima eten. In het begin fijngemalen voor eventuele inwendige kneuzingen, maar dat vond ze niet erg.

       Ook kreeg ze een prachtig kerststuk, maar van wie? Het stuk was gemaakt op boomschors met ijslandsmos wist ze, er stonden twee rood met goud gekleurde kaarsen tussen allerlei soorten groen, werkelijk heel mooi! Maar wie zou haar dat nu geven? Nieuwsgierig keek ze op het aangehechte kaartje. Asjemenou, het was van de seniorenclub, tjee, wat aardig! Anna hoorde van de zuster dat ze het notitieblocje in haar handtas vonden waar ze de datum en het adres op geschreven had. Haar identiteitskaart zat er ook in, vanuit het ziekenhuis hadden ze toen daarheen gebeld.

       De volgende dag kwam er 's middags een koor zingen. De patiënten die dat mochten werden naar de conversatieruimte gebracht die feestelijk gedecoreerd was met kerstversierselen, heel sfeervol!.

 Het was een gemengd koor. Natuurlijk werden er kerstliederen gezongen zoals 'Stille nacht'  en Gloria in Excelsis Deo' en dan dat lied van de herdertjes die in het veld lagen, dat vond ze als kind al zo prachtig. Wat was het toch heerlijk allemaal, Anna genoot zichtbaar, ze glunderde gewoon. Een broeder die haar blik kruisde knipoogde glimlachend naar haar. Het slotlied was het 'Ere zij God, vrede op aarde, in de mensen een welbehagen!' Fantastisch klonk het, hierbij mochten ze allemaal mee zingen!

Nu zeer welbehagelijk voelde zij zich ook. Een overweldigend vredig gevoel kwam er over haar. Die nacht sliep ze erg lekker!

 

       Er kwamen op het ziekenzaaltjes ook dames, z.g. wellfareleidsters die o.a. boeken en tijdschriften te leen hadden, maar ook handwerkspullen verkochten en je tevens uitleg daarover konden geven hoe je iets kon maken als dat nodig zou zijn! 

Anna wide dolgraag borduren. Ze kocht zijde en koos het stramien uit met daarop de afbeelding van het 'Lelijke jonge eendje' van Hans Christiaan Andersen dat zo'n mooie zwaan geworden was.

Anna verzuchtte genoeglijk, wat was het hier toch fijn, hier zou ze wel altijd willen blijven!

 

 

 

Tevens wil ik iedereen op deze site van Basic Publishing prettige kerstdagen toewensen en voor in het nieuwe jaar 2011 een goede gezondheid, liefde en geluk!  Liefs van Corry.*

  

 

     



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Mooi verhaal en mooi eind.
Voor jou ook een fijne jaarwisseling met een heel goed 2011.
Liefs Zonlicht

Geplaatst op: 2010-12-28 17:38:25 uur

Toch geen kerst alleen ! Beide delen prachtig geschreven Corry ! Voor allebei groen dus: ik strooi geen zout, ik strooi groene duimen.

lfs,
eugeen

Geplaatst op: 2010-12-25 14:20:25 uur

beide delen gelezen en beide zeker groen!!!!!!!!!!!!!!!
Groeten
Hugo

Geplaatst op: 2010-12-23 20:57:46 uur