Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
11 november 2010, om 18:58 uur
Bekeken:
550 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
180 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Gouden ogen"


Maandopdracht van de schrijfsite. Schrijf een verhaal waar deze zin in staat.

De dag begon ermee dat ik uit de trein leunde en roet van de locomotief in mijn oog kreeg.

 

 

Gouden ogen

 

De dag begon ermee dat ik uit de trein leunde en roet van de locomotief in mijn oog kreeg.
Aangezien ik maar een oog heb en waar ik heel zuinig op moet zijn, besloot ik uit de trein te springen en ik landde in een strookje met mos.
Gelukkig stond de taxie klaar en we reden naar het ziekenhuis.
Gelukkig had mijn eigen oogarts deze dag dienst en ik mocht gelijk doorlopen.
‘'U bent een beetje te vroeg mevrouw Roetje. Wat kan ik voor u doen''? Vroeg de oogarts.
‘'Dokter, ik hing uit de trein en ik denk dat ik een lading roet in mijn oog gekregen heb, zou u even willen kijken''?
Ondertussen gruwelde ik er al van het idee voor het naderend onderzoek. Ik vind het altijd vreselijk als men al naar mijn ogen wijst.
De dokter deed er dit keer een stuk langer over dan normaal. Het ooglid werd uitgeklapt zodat het oog helemaal vrij lag.
‘' Mevrouw Roetje, zei u dat er roet uit de locomotief kwam''? Hij gaf mij een knipoog die ik door het glaasje kon zien.
Ik probeerde terug te knipogen, maar mijn oog bleef hangen.
‘' Ik zou graag uw oog een paar dagen hier willen houden, vindt u dat goed''? Vroeg de arts.
‘' Nou, nee eigenlijk niet, want u kunt mijn oog er toch niet uithalen en hoe moet ik de komende dagen dan doorkomen''? Vroeg ik met een trillend stemmetje.
‘' Weet u wat, ik hou u met oog en al hier, wacht u maar even in de wachtkamer, dan komt de zuster u zo halen om u te instaleren in op de oogafdeling''. Sprak de oogarts of het de normaalste zaak van de wereld was.
‘'Maar dokter, ik moet nu heel snel naar huis. Voor 18.00 uur moet ik de weekopdracht van de schrijversgroep inleveren en ik zie met moeite dat het nu 17.00 uur is. Weet u, ik haal gelijk wat spullen op thuis en dan druk ik op de verzendknop en ben zo rond 18.30 weer terug''.
Ik belde een taxie die mij naar huis bracht en ik vroeg hem na drie kwartier weer terug te komen.
Ik verzond snel mijn weekopdracht en ik liep de trap op naar boven en tuurde in de badkamer naar mijn oog.
Ik zag wat roet drijven, maar er glinsterde ook andere kleine voorwerpjes in mijn oog. Zou dat de reden zijn dat de oogarts mij wil vasthouden in het ziekenhuis?
Ik belde mijn man en vertelde hem mijn verhaal.
Hij schrok ervan en zei, ‘'Wacht op mij totdat ik thuis ben, dan praten we er samen over''.
Ondertussen zocht ik met moeite wat kleding uit voor het ziekenhuis. Gelukkig dat net alle was bij was gewerkt, dus alles lag mij toe te lachen wat ik nodig had.
Mijn man kwam binnen en zei, ‘'Ga eens zitten, dan kijk ik even in je oog.'' Hij slaakte een gil van blijdschap. ‘'We zijn rijk'' Hij danste zijn dans in de huiskamer en trok mij overeind en hij gooide mij over zijn schouder.
‘'Ik ga je verstoppen lief vrouwtje, want je hebt goud in je ogen zitten. Kleine gouden staafjes, jippie'.''
De oogarts belde op dat moment en vroeg waar ik bleef.
‘'Mijn vrouw blijft hier bij mij, we gaan zo samen naar een juwelier, want zij heeft goud in haar ogen''. Zong mijn man.
‘'Ja, dat had ik ook ontdekt, daarom wilde ik haar hier hebben om het eruit te vissen en om het goud op een schaaltje neer te leggen.
De oogarts vond het toch beter dat we terug kwamen, want hij was de enige die het roet en goud uit het oog kon verwijderen.
‘'Weet u wat, we verdelen de buit''. Riep de oogarts enthousiast.
We gingen terug naar het ziekenhuis en mijn oog werd schoongespoeld en gepeld.
Het viel gelukkig mee.
En zo gebeurde het dat we in een dag stinkend rijk waren geworden.
Ik kreeg een gouden kettinkje en met de rest van het geld gingen we een treinreis maken, met jawel, de zelfde locomotief.
We werden beroemd en kregen de bijnaam

''De Goudzoekers''
Het roet vingen we op in natte theedoeken.

Het werd een onvergetelijke ervaring, telkens weer.

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.