Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Filosofie
Geplaatst:
10 november 2010, om 17:47 uur
Bekeken:
726 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
245 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Rondom de tafel"


   
Een tafel is wel het meest interessante meubelstuk in woonhuizen, kantoren en veel bedrijven. Niet alleen binnen maar ook buiten in tuinen en terrasjes treft U de tafel, omringd door stoelen of banken. De tafel is vooral functioneel bij allerlei zakelijke en sociale evenementen en heeft meestal de centrale positie binnen de gesprekken.
 
Ik denk nu vooral aan de huiskamertafel die in het gezinsleven zowel in letterlijke als figuurlijke zin een centrale positie innam.
Zo herinner ik mij uit mijn jeugd dat er bij ons thuis tijdens lange winteravonden vaak gekaart werd. Op de zaterdagavonden kwamen Jan en Cato de Wit, een kinderloos echtpaar uit de buurt, op bezoek om te rikken, een veel in Brabant gespeeld kaartspel. Vermeende stommiteiten werd behalve met stemverheffing en harde woorden, ook met een vuistslag op de onschuldige maar altijd trouwe tafel bekrachtigd.
 
Jan en Cato waren aan de zuinige kant, om niet te zeggen gierig van aard. Het ging om de klinkende munt. Nou ja munt... alles werd met koperen centen gehonoreerd, die na afloop weer in de peekoffiebusjes werden opgeborgen tot de volgende bijeenkomst.
Het gezicht van Cato, dat sowieso al niet de schoonheidsprijs verdiende, deinde met de resultaten op en neer van afschrikwekkend tot verdraagzaam lelijk. Jan was de goedheid zelve en leek uitermate content met zijn Catharina. En, daar gaat het toch uiteindelijk om.  Jan had nog een tweede pijl op zijn boog en dat was zijn eervolle taak als vaandeldrager van de dorpsharmonie Concordia. In deze hoedanigheid glansde zijn gezicht extra in het reflecterend goud- en zilverstiksel van het vaandel. Die soortgelijke glans en trots sierde zijn gezicht ook als hij gearmd met zijn Cato, na de zondagse hoogmis, huiswaarts paradeerde. Zo van, zie, luister en huiver!
 
Mijn broer Adrie en ik waren trouwe volgers van het spel en regelmatig mochten we invallen als iemand even iets anders moest doen of ons een spelletje gunde. Frans, mijn jongste broer had totaal geen interesse voor dit spel en vermaakte zich met andere dingen.
 
Het kaartspel werd om negen uur onderbroken voor het amusementsprogramma: "Negen heit de klok," dat elke zaterdag in de winter op de radio kwam. Snip en Snap, Heintje Davids, Tom Erich en Johnnie Meijer, de knallers van toen, beheersten het luisterend oor van het volk.
Als je daarmee de huidige jeugd zou confronteren achtte zij dit nog geschikt om de spreeuwen mee uit de kersenbogaard te verjagen.
 
De posities rondom de tafel bleven gehandhaafd en de kaarten, met koningen, dames en boeren lagen op stok te azen op hun terugkeer. Ons moeder (De Brabantse moeder was moeder van iedereen) kwam dan met een zak olienootjes op de proppen en iedereen kreeg een grijphand doppers voor zich op de tafel. Wij, drie jongens kregen ze op een krantenpagina om de doppen bij elkaar te houden.
 
Al krakend en knagend zat de familie rondom de tafel gemeenzaam te genieten van het programma. De tafel bleef het middelpunt; men genoot het programma als het ware met elkaar. Anders dan bijvoorbeeld wat momenteel de televisie doet. Die vraagt een frontpositie ten opzichte van het beeld en brengt de tafel en het gezamenlijke wat buiten beeld.
 
Ach, zo kent alles zijn tijd en charme. Wat nostalgisch denk ik terug aan het kaarten, de pinda's, de radioprogramma's en Buismann-busjes.
Helaas de hoofdrolspelers zijn niet meer!
 


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

heel juist hoor voor wat de waarde van een tafel betreft!
geef mij maar de tafel van tien
(en dat gebeurt vaak)
dan poten we daar potten en kandelaars, een rij glazen en een ontkurkte fles. rijen borden worden dan stapels en jaaaa ook de kaarten vliegen in het rond (en uit mijn mouw ook)

Geplaatst op: 2010-11-11 07:03:33 uur