Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
8 november 2010, om 19:44 uur
Bekeken:
649 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn wandelstok 1,2,3,4, nawoord"


 

Hoofdstuk 1
 
Het verdwenen lijk
 
Tegelijk arriveren ze op de plek des misdaad en het brein van Emma werkt hard. Zij heeft als een van de weinige mensen een zesde zintuig die haar regelmatig van te pas komt.
Zij kijkt om zich heen maar ziet alleen maar treurende mensen staan.
Alles is aanwezig, het bloed, het pistool, huilende mensen, alleen het lijk ontbreekt.
John staat gebiologeerd te kijken naar de plek des onheil en kijkt vooral naar de mensen die hier aanwezig zijn. Plots ziet hij een man, kalend en klein van postuur wegglippen uit de menigte.
Hij houdt zijn paraplu steviger vast terwijl hij een spurt inzet. Ondertussen maant hij Emma om mee te komen en zo rennen zij achter de man aan.
Maar de man is supersnel en verdwijnt in het donkere bos.
Op een gegeven moment lopen de paden dood en voor hen is alleen maar dichte begroeiing.
Emma fluistert ‘' hier moet hij toch ergens zijn ‘' en trekt haar wenkbrauwen op.
John trekt haar mee de struiken in en plotseling houden ze hun adem in.
Een groot kamp is voor hen opgedoemd en mensen zijn daar druk aan het werk.
Aan een soort waslijn hangen maar liefst drie lijken. Ze zijn al van hun vlees ontdaan en bungelen als geraamtes aan het zijden draadje.
In het midden zien ze iemand met een grote bijl bijna een slag maken op iets wat op de grond ligt.
John pakt zijn verrekijker en ziet een mens op de grond liggen, maar het beweegt, het is nog niet dood!
Plotseling ziet hij Emma de man met de grote bijl een enorme karatetrap geven, hij rolt al vloekend op de grond en Emma wordt overmeesterd door de kampbewoners.
Ze wordt afgevoerd in een soort hutje wat op slot kan. Ramen ontbreken. Hij moest en zou er ongemerkt naar toe moeten om Emma te bevrijden, want zelfs met zijn bijzondere wapen, zijn paraplu kan hij deze mensen niet alleen aan.
Hij sluipt zachtjes naderbij en net voordat hij bij het hutje gearriveerd is voelt hij een slag op zijn hoofd en valt al gillend ter aarde.
Alles wordt donker zodat Emma en John zich in een zeer netelige situatie bevinden.......

 

 

Hoofdstuk 2
 
De ontsnapping
 
Emma ziet de deur van het hutje opengaan en is net te laat om haar voet tussen de deur te zetten.
Ze voelt John langs zich heen vallen en zo zitten ze beiden gevangen.
John is nog steeds bewusteloos en ze haalt een 4711 Original Eau de cologne zakdoekje uit haar broek. John zou hierdoor wel wakker worden, want hij verafschuwde dit dames luchtje.
Hij schiet als een raket omhoog, grijpt gelijk naar zijn hoofd en vraagt ‘'waar ben ik''?
Emma houdt hem tegen zodat hij niet nog een keer ter aarde gaat en laat hem langzaam bijkomen in haar achterhoofd wetend dat ze weinig tijd hebben, om het ‘'vermiste lijk'' te bevrijden.
Terwijl John aan het bijkomen is, inspecteert Emma de deur en ze sist ‘' mag ik even je plu''?
John gooit zijn plu naar haar toe en terwijl Emma in het sleutelgat aan het porren is met het uiteinde van de plu voelt hij plotseling een zuchtje koele wind.
Emma heeft het slot open gekregen en kiert de deur heel voorzichtig open.
Ze ziet tot haar grote schrik dat de mannen weer met het ‘'vermiste lijk'' bezig zijn en al nadenkend beseft ze dat ze de mannen een voor een uit moeten schakelen.
Ze wenkt John en ze glippen zachtjes uit de hut, naar de begroeide struiken die dichtbij liggen.
Zouden ze hulp moeten halen of kunnen ze het samen aan?
John doet een bosuil na en gooit steentjes naar het midden.
De mannen zijn weer afgeleid, zodat ze nog steeds het ‘'vermiste lijk'' niet af kunnen maken.
Ze zien de struiken licht bewegen terwijl er nauwelijks wind staat.
Twee mannen worden erop afgestuurd, zodat John en Emma dieper het bos ingaan.
Nog net zien ze dat het ‘'vermiste lijk'' beweegt en het probeert weg te kruipen.
De twee mannen zijn nu zeer dichtbij.... 
  
Hoofdstuk 3
 
Het briefje
 
De man die voorop loopt wordt met de lus van de paraplu vastgegrepen en maakt een boog in de doornen van de bramenstruiken.
John rekent met deze man af door zijn nek te breken.
Emma was ondertussen met de tweede man bezig. Deze man bleek een stuk sterker te zijn, dus Emma kon haar karatetechnieken uitstekend gebruiken.
Ze schopte hem keihard in zijn kruis en hij lag kronkelend op de grond. Ook met deze man wordt afgerekend.
Plotseling zien ze een duif met een briefje in zijn snavel.
John pakt het briefje tussen de snavel vandaan en er staat het volgende op.
Ik ben een agent van de FBI en ben gestuit op de grootste technicus die mensen verzameld, ze doodmaakt en bekijkt hoelang een lijk alleen nog maar uit een skelet bestaat. Dit op verschillende manieren, hangend, liggend. In totaal zijn er 20 lijken her en der verspreid. Ze willen mij doden omdat ik hen op het spoor ben gekomen. Probeer mij te redden alsjeblieft!
John gooit nonchalant zijn paraplu in zijn nek en bekijkt de situatie.
Emma is ondertussen op onderzoek uitgegaan, of ze nog meer losse mannen tegenkomt en ja, af en toe vliegt er een door de lucht.
John schrijft een retour briefje voor de man die nu al een stukje meer na hem toe gekropen is.
Iedereen heeft het druk met het bezichtigen van de dode mannen die bij bosjes neervallen en ze begrijpen er niets van.
De man leest ondertussen het briefje en voelt dat de bevrijding nabij is en grijpt uiteindelijk de lus van de plu van John.
Het is nu zaak om de rest uit te schakelen, maar eerst even uitrusten en een plan bedenken. 
  
Hoofdstuk 4 en nawoord
 
De ingebouwde camera
 
John is ondertussen met zijn paraplu aan het draaien en zijn nieuwe speeltje aan het uitproberen. Zijn plu is namelijk zo aangepast dat het een ingebouwde camera heeft en daardoor kan hij foto's maken en die doorsturen naar zijn baas. Hij maakt foto's van het kamp, haalt de lijken dichtbij en maakt ook een foto van de FBI man, die de naam Fred draagt.
Al vrij snel krijgt hij een melding dat er hulptroepen onderweg zijn. Maar daar wil hij niet op wachten.
Hij wil alvast een kijkje gaan nemen in de bunker die links van hen gelegen is. Fred wil graag mee terwijl hij door laat schemeren, dat daar de liggende lijken zijn.
Emma blijft op de uitkijk staan zodat John en Fred naar binnen kunnen glippen.
Ze komen uiteindelijk in een grote ruimte uit, die volstaat met allerlei apparatuur, computers en een paar mensen in totaal witte kledij. Het lijkt op een groot laboratorium en ze zien dat er lijken gebruikt worden voor hun proeven.
Fred wijst naar een grote man, die de leider blijkt te zijn. Een zeer gevaarlijke crimineel die John wel eens eerder tegengekomen is.
Dit is de grootste vijand die je maar bedenken kan. John maakt foto's met zijn plu. Wat is hij blij met zijn hulpmiddel, zonder dat had hij de anderen nooit kunnen waarschuwen.
De leider kijkt om zich heen, want hij had een flits gezien. Op dat moment trekt John net zijn plu naar beneden, maar net een fractie te laat.
De leider gilde ‘' there, look there ‘' en er komen een paar mannen op hen afgestormd.
Emma hoort buiten het gillen en schiet naar binnen toe.
Ze vechten op de ouderwetse manier en de leider krijgt de grootste dreun. Ze willen hem niet doden omdat ze hem nodig hebben voor informatie waar hij mee bezig is.
Op dat moment komen de hulptroepen en de ruimte wordt schoongeveegd.
Ze gaan daarna met zijn allen de balans opmaken.
Twintig doden en ontdaan van vel, organen. Vijf doden die op de tafels lagen voor de proeven.
            
Nawoord:
 
Het is gelukkig goed afgelopen voor John en Emma.
De paraplu ook wel de wandelstok genoemd had goed werk geleverd en was onmisbaar gebleken tijdens hun avonturen.
Je zult nu ook wel begrijpen waarom dit verhaal nooit uitgezonden is geweest.
Het was te gruwelijk voor woorden.
 
De Wrekers, een heerlijke serie en eigenlijk een van de leukste.
Het pure Engels, de humor, de hulpmiddelen zijn om nooit te vergeten.  
  
  
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.