Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Overige
Geplaatst:
2 november 2010, om 09:27 uur
Bekeken:
773 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
184 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Stenen leven!"


Dit was mijn allereerste verhaal hier gepubliceerd op BP.

Op de een of andere manier staat hij er niet meer op, dus even opgezocht.

Deze opdracht heb ik gemaakt toen ik de cursus creatief schrijven volgde.

 

 

Mensen leren van stenen
 
 
Deel 1:. Hollanders staan bekent om hun verzamelwoede. ‘'Mevrouw heeft u nog voetbalplaatjes?'' ‘'Vergeet de spaarzegels niet uit te knippen,‘' mompelt de echtgenote tegen manlief die iedere avond koffie zet.
Vroeger waren het sleutelhangers, sigarenbandjes, speldjes en nog veel meer.
Wanneer je aan het verzamelen buitenshuis denkt, denk je aan jongens.  Zij pakken alles op wat ze zien, stenen, takken, soms hele boomstronken of keien. Het is een misverstand om aan te nemen dat alleen mannen stenen verzamelen.  Vrouwen kunnen er ook wat van, hierbij denkend aan mezelf.  Zodra ik een bijzondere steen zie, pak ik hem op en doe hem in mijn zak of tas. Dit doe ik nog steeds, ook al ben ik volwassen.
Een paar jaar geleden was ik met mijn gezin in Duitsland en we kwamen tijdens een wandeling een reusachtige steen tegen waarvan bekent is dat hij zo oud is als het leven en dat hij ook nooit zal verdwijnen. Wij hebben foto's genomen, voor de steen, op de steen, naast de steen, alleen en met het gezin. Als je later naar een dergelijke foto kijkt denk je, wat zijn we als mens eigenlijk minuscuul! Rondom de reusachtige steen lagen afgebrokkelde stenen en ik heb er een meegenomen. De zoveelste voor mijn verzameling.
Het is apart, dat bepaalde stenen hun verhaal hebben, of anders gezegd mijn eigen IK zijn.  Want wanneer ik naar mijn verzameling kijk, herinner ik mij precies waar en wanneer ik een dergelijke steen gevonden heb, wat er op het moment gebeurde en hoe mijn gesteldheid op dat moment was.
Een steen roept voor mij ook stof op om verhalen of gedichten te schrijven.  Ik schrijf niet alleen over stenen, maar ook over andere voorwerpen, dikwijls combinerend met elkaar.
Stenen laten ons iets zien, want zij leven!  De mens gaat ervan uit dat alleen zij, de dieren en de planten leven, maar dit is een groot misverstand, vandaar deze uitleg.
Stenen zijn wel degelijk levende wezens en kunnen met elkaar communiceren. Iedere steen is weer anders en dus kunnen we hen een naam geven.  Door mijn grote interesse voor stenen, kan ik goede boeken te schrijven.

 

Deel 2:. Mijn vorige boek ging over moeren.  Een citaat hieruit; als je goed waarneemt met het oog en de juiste moer wilt vinden voor een klusje, strooi de moeren uit op de tafel en ga zitten. Je kijkt er langdurig naar, voel en beslis welke moer het gaat worden.  Vandaag schijnt het zonnetje en de krokussen schieten de lucht in en ik staar naar de moeren en een moer valt heel erg op.  Het lacht naar mij!   Het nodigt mij uit om juist hem te kiezen uit de tientallen moeren.  De moer lacht nog harder, ik staar gebiologeerd naar hem en denk, wat is dit toch bijzonder.   Ik voel mij er niet goed bij om juist deze moer te gebruiken, leg hem opzij bij mijn verzameling lachende moeren, stenen, schelpen en ik lach ernaar.  Wat ben ik toch een bevoorrecht mens om zoveel stralende gezichten om mij heen te zien!
Ik besluit om nog even naar buiten te gaan en ga richting strand en zee.  Ik wandel een heel eind.  Raap schelpen en zelfs steentjes op die op het strand liggen.  Wanneer er geen mens in de buurt is, ga ik op het zand zitten, sluit mijn ogen en luister.  Ik zie beelden en kleuren.  Ik hoor de golven die fluisteren naar mij ‘' je bent goed zoals je bent, je bent een van het geheel.''   Uiteindelijk kom ik in een zeer diepe vorm van meditatie en ik hoor de golven, de meeuwen, het zand en mezelf ademen.  Er zijn geen woorden, geen gedachten.  Ik voel me alleen maar rustig en gelukkig.  Het geeft mij weer nieuwe impulsen en ideeën, om mij als schrijver verder te ontwikkelen.
Tevreden ga ik naar huis, pak papier en een pen, wat te allen tijde klaar ligt en ik begin voluit te schrijven voor mijn nieuwe boek, zonder te stoppen;

 

Deel 3:. Isabelle is een vrolijk meisje ze huppelt en zoekt naar stenen hoi weer een gevonden denkt zij en ze legt hem neer bij het stapeltje stenen wat zij gevonden heeft deze ochtend en gaat ermee spelen de stenen vertellen hun verhaal aan haar en ze luistert zeer aandachtig ze kijkt naar de stenen terwijl ze praten zo leert zij van hen ze vertellen dat je als mens goed voor jezelf moet zorgen dat je je niet teveel moet laten beïnvloeden door het leven om je heen wat nu heel vaak gebeurd bij mensen zij willen zich meten aan andere mensen ze lopen op hun tenen om erbij te horen gaan zichzelf voorbij Isabelle luistert aandachtig en denkt wat een goede boodschap is dit je kunt niet vroeg genoeg beginnen Isabelle begrijpt dat ieder levend wezen uniek is niemand is het zelfde hoe men zich ontwikkeld ligt natuurlijk ook van waar je opgroeit een steen die altijd in het kolkende water ligt zal wat lichter en kleiner worden door de constante druk en wrijving die het water heeft een steen dat afgebrokkeld is zal zich eenzaam voelen en is erg blij dat hij op een dag opgepakt en meegenomen wordt om zodoende een nieuw leven tegemoet te gaan deze steen wordt bij andere stenen neergelegd begint druk te praten en voelt zich niet meer eenzaam af en toe wordt hij opgepakt en bewonderd om zijn pracht en praal hij is bij Isabelle terecht gekomen hij heeft het niet beter kunnen treffen zijn leven heeft weer een doel gekregen er zijn voor andere levende wezens hier op aarde

 

Als afsluiting nog wat uitdrukkingen en spreekwoorden/gezegdes. Steengoed. Een hart van steen. Een steentje bijdragen. Keihard. Het stenen tijdperk. Een goede ziel weet van stenen brood te maken. Bouwstenen.
 
 
 
 
Gedeelte 1 herinnering
Gedeelte 2 waarneming
Gedeelte 3 fantasie, tekst zonder punten en komma's, ook voorkomend in hoofdstuk 18 uit het boek Ulysses van James Joyce.
 
 
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.