Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Vriendschap
Geplaatst:
24 oktober 2010, om 23:31 uur
Bekeken:
1100 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
225 [ download ]

Score: 10

(10 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Pure vriendschap"


weekopdracht andere site: vriendschap, ik heb al een gedicht, maar een verhaal wat eerst niet wilde lukken is misschien beter. Ik heb nog een paar dagen om erover na te denken wat ik in ga sturen.

 

 

Pure vriendschap
 
We hebben het nu zeven maanden. Ja, onze vriendschap duurt al zeven maanden en wat een bijzondere tijd was dat.
Wat heb je mij regelmatig van de straat moeten tillen omdat ik mij zo wanhopig voelde.
De angst om je te verliezen zo in het begin was enorm en soms wilde ik om jou te sparen door te stoppen met onze vriendschap.
Maar jij was daar telkens weer die hier niets over wilde horen.
Ik hoefde niet te vrezen, angst was niet nodig, want je zou mij niet meer los laten.
Dus dan herpakte ik mij maar weer en ging weer schrijven.
Elkaar nu drie keer in het echt ontmoet, maar vanaf het begin schreef je dat de eigenlijke ontmoeting al geschapen was, vanaf de eerste letters die we naar elkaar geschreven hadden.
Je bent niet alleen maar een vriend, maar tegelijk een raadgever en jouw specialiteit is, neem je rust, niets meer en niets minder.
Het is zo heerlijk om alles te mogen schrijven en daar maak ik daar ook dankbaar gebruik van.
Het voelt nog steeds aan als een sprookje en in het begin, maar zelfs nu nog af en toe knijp ik in mijn arm of het wel allemaal echt is, wat ik beleef, hoe ik het ervaar jou als persoon die naast mij staat en bij mij is.
We hebben elkaar nu drie keer gezien en dat is toch wel een hele bijzondere ervaring. Iedere keer was het wel weer anders en in feite is het kort een kleine twee uur per keer, maar toch, het doet mij zoveel goed, het brengt mij rust en het valt me van mezelf mee dat ik hier tevreden mee ben.
Ik beschouw je als mijn engel die van bovenaf naar mij gestuurd is, om mijn laatste hindernissen te nemen naar een volwaardig bestaan.
Een bestaan waar eenzaamheid zo goed als wegvalt, want het is heerlijk, iedere dag even het contact bij het wakker worden, overdag en bij het slapen gaan.
Het is een ongekend gevoel wat je voor mij doet, van wie je bent en ja de vraag blijft toch wel, ben ik verliefd op je. Ik denk het enigszins, maar niet zo dat ik de hele dag in de wolken loop. Het is meer een gevoel van intense dankbaarheid.
Ik vind je ontzettend lief, zo zorgzaam, ergens ook zo netjes en beschermend.
Je zou mij nooit kwaad doen en dat voel ik zo duidelijk, ik voel me veilig bij jou, in wat ik naar je schrijf, maar ook als we even bij elkaar zijn.
Ik heb niets te vrezen, ik hoef alleen maar blij te zijn.
Je bent niet alleen een vriend maar ook een raadgever, je begeleid mij om mijn werk vol te houden, je treedt mij rustig tegemoet. Ik moet niets, maar mag alles, rekening houdend met jouw grenzen, maar dat is vanzelfsprekend.
 
Vrienden, als kind heb ik ze nooit gehad, daarom knapte ik zoveel alleen op en viel ik op mijzelf terug. Maar altijd was daar toch een stukje gemis, waardoor ik me regelmatig eenzaam voelde.
Door het verlies van een zeer goede vriendschap acht jaar geleden had ik besloten om nooit meer een intense vriendschap aan te gaan. Ik vond het te moeilijk, ik verwachtte teveel, ik schrok andere mensen af en ik besloot mezelf vriendschap te geven uit het oogpunt dat ik mezelf nooit in de steek zou laten. Ik had eigenlijk het vertrouwen in andere mensen verloren, totdat jij daar was.
Ik ben zo superblij met jou en eigenlijk heel tevreden. Ik voel me steeds rustiger worden. Mijn balans wordt steeds evenwichtiger en ik heb me zelf zelden zo fijn gevoeld.
Doordat ik mij zo open kan stellen ben ik steeds beter gaan schrijven. Vooral in het dichten heb ik een enorme progressie gemaakt.
Woorden van liefde, vlinders, bloemen, houden van, stromen vanuit mijn hart naar buiten en het is zo heerlijk om daar over te schrijven.
Ik kijk terug naar een heerlijke, soms moeilijke, soms verdrietige, maar de laatste tijd evenwichtige tijd terug.
Zeven maanden hebben we het nu, zoals de jeugd het noemt.
Geen verkering, maar pure vriendschap uitmondend in liefde voor elkaar en het houden van.
Het symbool is onze steen die van hand tot hand gaat als we elkaar even in het echt zien.
Momenteel heb ik hem en ik koester hem als jou in mijn hand vasthoudend, ja jij mijn beste lieve vriend.
Dank je wel voor alles, je betekend onwijs veel voor mij.
Het is heerlijk om dit mee te maken terwijl ik de laatste jaren met mijn nieuwe levensfase bezig was. Het werkelijk genieten van het leven.
Door jou wordt het alleen nog maar meer werkelijkheid en het kleurt allemaal nog mooier en fijner.
Het geeft een heerlijk gevoel om zo gelukkig te zijn.
Ik hou van je lieve vriend en ik weet dat dit wederzijds is, maar toch rekening houdend met onze naasten.
Hetgeen wat wij meemaken is van toegevoegde waarde, een extraatje in ons leven, wat het leven alleen maar fijner maakt.
Voor nu en voor altijd lieve vriend. Mijn hart is gevuld met jou, zo ook mijn schrijven, mijn alles ongeveer.
Onrust en angst is vervangen door zekerheid.
Liefde en houden van hebben een plaatsje genomen naast vriendschap.
Ik ervaar het als een kleine hemel op aarde.
Jij , ja jij, mijn vriend waar ik het nu zeven maanden mee heb.
  

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.