Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Maatschappij
Geplaatst:
28 september 2010, om 19:06 uur
Bekeken:
588 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
197 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Welterusten zuster"


 

Welterusten zuster
 
Langzaam draait de auto de herfst in.
Het is donker, zo donker dat de zomer ver achter mij ligt.
De wind waait hard, de regen laat de ruitenwissers overuren draaien en ik zucht eens.
Om 1 uur deze nacht bij een nieuwe mevrouw. Mijn collega heeft het prima omschreven hoe ik moet rijden en zonder problemen en zelfs zonder tom tom sta ik voor het huis.
De herfstbladeren verwelkomen mij als ik een stap buiten de auto zet. Het ziet er glad en donker uit, dus oppassen tijdens het lopen.
Ik heb het warm, want ik had een dikkere jas aangedaan, maar eigenlijk is het met 14 graden nog gewoon warm. Zoekend naar de sleutel treed ik het vreemde huis binnen.
De eerste keer is het altijd best lastig waar alles staat, waar degene ligt die ik ga helpen, maar ook dit heeft mijn collega prima omschreven.
En ja, dan is het bijzonder het eerste contact zo midden in de nacht. Iemand die wakker wordt en dan een ‘'vreemde'' persoon in de kamer ziet staan.
Ik probeer altijd een klein lampje aan te doen, maar dat is zoeken zo de eerste keer.
Ik stel me rustig voor en ga de mevrouw helpen. Alles rustig want het is immers nacht!
Wat praten, want hier is s nachts meer tijd voor dan overdag en bij het weggaan zeggen negen van de tien nieuwe mensen tegen mij, welterusten zuster.
Lachend zeg ik dan, ik mag nog tot kwart voor acht.
Mensen vinden dit heel bijzonder dat niet iedereen op een oor ligt s'nachts, hebben er ook wel bewondering voor.
Zo, het ijs is weer gebroken en op naar de volgende cliënt ( zelf vind ik dit een nare benaming ) in de holst van de nacht.
Het grappige is, dat ik af en toe denk, wat ben ik in vredesnaam aan het doen zo midden in de donkere nacht?
Dan zing ik een deuntje in de auto en ik voel me dankbaar dat ik dit werk kan doen.
Het idee erachter, dat mensen thuis kunnen blijven wonen is voor mij de mooiste drijfveer.
Enne.... om acht uur duik ik mijn bed in, terwijl het leven al weer in volle gang is. Want het is immers dag geworden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Hallo Alida, helaas kun je de gezondheidszorg ook zien als een zakenwereld. Men praat dan over klanten en de iets mildere vorm van een client.
Ik denk dat je in de thuiszorg niet iedereen een patient kunt noemen, omdat het vaak om ouderen gaat en op zich zijn zij niet ziek, maar hulpbehoevend.
Mensen in een wooncentra of verpleegtehuis worden bewoners genoemd.
Het is onze taak ( verpleegkundigen, verzorgenden enz. ) te blijven uitstralen dat mensen geen nummers zijn, maar dat zij rustig benaderd en gerespecteerd willen worden. Overdag is dit soms heel moeilijk i.v.m. de enorme werkdruk. Als verpleegkundige in de wijk kan ik het enigszins wat verzachten, door er gewoon rustig te zijn voor de mensen, maar ik vrees dat dit binnenkort ook verledentijd gaat worden, dus het zorggebied zal steeds groter worden en dat betekend dat je naar meer mensen toe moet, dus dan vervalt de extra aandacht ook in de nacht.
Helaas, de tijd zal het leren.
Zonlicht

Geplaatst op: 2010-09-28 20:11:37 uur

ik snap de benaming client ook niet helemaal, wat is er mis met patient? straks mag je ook niet meer zeggen dat iemand ziek is, moet je zeggen dat zijn gestel onderhevig is aan een tijdelijke of blijvende aandoening.

Geplaatst op: 2010-09-28 19:56:16 uur