Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
17 september 2010, om 21:44 uur
Bekeken:
743 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
229 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een hondstrouw evenement"


  Jaarlijks in september ben ik jurylid bij een ludiek evenement: het Europees kampioenschap hondenbiatlon. Dit jaar werd dit op 8 september in Woensdrecht gehouden. De deelnemers zijn overwegend bewakers en politieagenten die met hun diensthond een parcours van tien km moeten afleggen met onderweg allerlei hindernissen.
 
Alles bij elkaar zijn er wel een twintigtal gevarieerde oefeningen door plassen, sloten, over hindernissen, door rioolpijpen, pakoefeningen (een zogenaamde indringer wordt op commando door de hond geneutraliseerd) schieten waarbij de hond passief ligt, enzovoort.
Het hele parcours gaat op tijd, waarbij eventuele straftijden tijdens de oefeningen en zelfs diskwalificatie van invloed zijn.
 
Ik stond met een ander jurylid bij een post waar het baasje de hond moest "afleggen" (voor ons beter bekend bij het commando "lig!") De begeleider loopt vijftig meter verder en roept dan de hond. Deze moet ongestoord blijven liggen tot het baasje hem roept. Hier zie je heel goed de samenwerking tussen begeleider en hond. Nerveuze honden die zich niet kunnen beheersen en eerder gaan, wat betekent de oefening opnieuw doen (maximum drie keer, daarna volgt straftijd). Ook zijn er nerveuze honden, die wat janken en zich nauwelijks kunnen beheersen en steeds aanstalten maken om te gaan. Bij deze combinaties is de begeleider ook onzeker en kijkt steeds op en roept bevelen als "blijf "of "lig"."
 
Het mooiste, wat je bij enkele combinaties ziet, is dat de hond attent kijkt en rustig ligt, terwijl de begeleider zonder omkijken in één ruk naar het eindpunt loopt. Deze leiders maken ook minden vocaal lawaai, geven een duidelijk commando "lig." Er is vertrouwen, rust en duidelijkheid bij beiden. Bij de andere voorbeelden wordt er overmatig hard en veelvuldig geschreeuwd en daar is onrust en wantrouwen.
Onbewust trok ik een vergelijk met opvoedkundige situaties tussen ouders en kinderen, waar dezelfde voorbeelden te zien zijn. Hoewel temperament zeker bij de hond wel een rol zal spelen, neem ik aan dat het HDAD-syndroom hier nog niet van toepassing is.
 
Het is een kampioenschap, dus een wedstrijd waarbij de eindtijd, met de straftijden daarbij gerekend, bepalend is. Natuurlijk is de combinatie van een goed functionerend duo baasje/hond van invloed op de eindtijd. Het zou echter juister zijn als je daarbij de wijze waarop de oefeningen samen worden uitgevoerd meer in de uitslag kon betrekken.
 
Je zou dan over een deskundig jurycorps van een vijftigtal personen moeten beschikken.
Helaas zou ik daar dan als goedwillende en hondstrouwe vrijwilliger niet meer bij kunnen zijn.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

sommigen vergelijken hun hond teveel met hun kind haha
niet doen hoor tsk tsk tsk, want het begint onbewust en voor je het weet doe je het al bewust

ik dacht wel even dat er een anecdote zou komen met in de hoofdrol de heldin, je vaste partner (jurylid) haha
maar noppes

toch graag gelezen hoor
natuurlijk, wat wil je

Geplaatst op: 2010-09-18 08:33:46 uur