Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
16 september 2010, om 12:26 uur
Bekeken:
748 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
236 [ download ]

Score: 5

(5 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een ommetje"


  
 
Toen ik vanochtend rond zeven uur wakker werd en nog even wat lag na te sudderen, voelde ik de behoefte in me opkomen om deze dag iets te schrijven. Mijn voorkeur ging uit naar een soort column, een licht onderwerp waarin ik ook wat fantasie kwijt zou kunnen. Ik bedacht toen om een ommetje hier in het dorp te maken. Mijn oog zou ongetwijfeld wel een beeld of situatie opvangen waarover wat te vermelden valt. Het is zoals met het gezegde over geld ook de onderwerpen om over te verhalen liggen op straat voor het oprapen.
 
Toen echter het woord "ommetje" in me opkwam, hoefde het allemaal niet meer want meteen verschenen er beelden voor me van Tante Lien. Het was een echte plattelandsvrouw, weduwe, die in de eindjaren van de vorige eeuw, dagelijks een ommetje maakte. Ze was toen al meer dan tachtig jaren oud. Samen met haar dochter Jaan, die naast haar woonde deden ze dan deze wandeling.
Dat had geen bijzondere reden en er lag ook geen zware filosofie aan te grondslag. Het was gewoon hun, waarschijnlijk bij toeval ontstaan, dagelijks ritueel. Tante Lien was een "buitenmens" en mogelijk was dat de aanleiding. Even luchten zoals dat zo mooi heet!
Ze woonde één straat verder dan mijn schoonouders en als wij daar op visite waren kwam het tweetal tijdens hun "blokje-om," daar voorbij.
 
Tante Lien stapte niet maar waggelde. Ze had brede heupen met pontificaal achterwerk, liep met haar bovenlichaam flink naar voren gebogen en het haar droeg ze in een knotje. In gang en figuur gaf dit het vergelijk met een gans. Dit beeld werd nog eens versterkt doordat ze haar armen met handen ineengeslagen op de rug droeg zoals de ingeklapte vleugels van de gans. Haar dochter Jaan, liep er met een ingehouden pas, rechtop naast. Er werd wat gekeuveld over de dagelijks terugkerende bezienswaardigheden. Tijdens het passeren van het huis van mijn schoonouders werd onze zwaaiende groet met wat geklapper van haar rechtervleugel begroet.
 
Tante Lien was een vriendelijk en goedgeefse vrouw, waar mijn vrouw vroeger als jong meisje geregeld kwam. Wekelijks kreeg mijn vrouw dan een gulden of rijksdaalder in de hand gedrukt. Zelfs toen mijn vrouw getrouwd en al moeder was bleef de gulle hand schenken als zij op bezoek ging.
 
Tante Lien is drieënnegentig jaar geworden. Het laatste jaar verbleef ze in een verzorgingstehuis. Als mijn vrouw dan aanbood om met haar in de rolstoel een "ommetje" te maken, reageerde ze resoluut met: "Nee, ik ben in mijn hele leven al genoeg buiten geweest!"


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Een enig verhaal Henk, mooi die moeder en dochter als natuurminnende wandelaarsters. Ook beslist geen domme gansjes!

Een prettig weekend, liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2010-09-25 01:52:05 uur

lijkt me een lief mens geweest te zijn.

liefdevol beschreven

groet,
Thea

Geplaatst op: 2010-09-16 14:15:22 uur