Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
6 augustus 2010, om 22:08 uur
Bekeken:
606 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
224 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"de doodgraver"


De doodgraver zuchtte opgelucht. Hij had zojuist de Dood begraven. Zo, die kon geen kwaad meer aanrichten. Er zou geen mens meer sterven. Dat hij daarbij zichzelf overbodig maakte, bracht hem geen zorgen. Hij kon wel iets meer dan begraven. Dàt had hij in al die jaren op de begraafplaats wel geleerd. Hij kon uitstekend grafstenen bijwerken, de letters en cijfers weer kleur geven, maar als hij daar goed over nadacht zou dat nu wel een uitstervende bezigheid worden, evenals graven verzorgen, urnen plaatsen...tja, wat kon hij eigenlijk wat niet met de dood te maken had?

Bloemschikken, dàt was het! Hij haastte zich naar het kleedhok, nam een douche en trok schone kleren aan. Zijn baas was er niet. Hij zou een andere keer wel ontslag nemen. Eerst solliciteren...

 

De bloemist zuchtte. 'U kunt bloemschikken, maar u heeft alleen ervaring met verwelkte grafstukken? Allereerst werken wij niet met verwelkte bloemen, maar met verse en verder maken wij ook nog wel eens iets anders dan grafstukken. We willen toch niet dat de bruid in tranen uitbarst omdat haar bloemstukje zo op een grafkrans lijkt?'

Nee, dat kon niet, dàt snapte de doodgraver ook wel.

 

De beheerder van het kasteelmuseum fronste zijn wenkbrauwen. 'U wilt hier de tuinen gaan verzorgen, maar u heeft uitsluitend op de begraafplaats gewerkt? Maar lieve man, dan kan ik net zo goed een mol in dienst nemen!'

Ja, dáár zat ook wat in. De doodgraver ging verder.

 

Zo solliciteerde hij door, maar struikelde steeds over zijn eenzijdige ervaring. De moed zakte hem in de schoenen. Hij kon de mensheid wel redden, maar hij moest zelf toch ook eten. Hij liep weer terug naar de begraafplaats, nam niet de moeite zijn overall weer aan te doen, liep naar de plek waar hij de Dood had begraven, de spade stak nog triomfantelijk in de grafheuvel. Hij pakte hem en begon te graven. Glimlachend verrees de Dood uit het graf, klopte de aarde uit zijn kleed en legde weloverwogen zijn benige hand op de schouder van de doodgraver...



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.