Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
5 augustus 2010, om 16:22 uur
Bekeken:
670 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
211 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De jury bepaalt"


  Er is een roep naar elektronische ondersteuning bij de jurering van de diverse sporten. Met name bij de voetbalsport worden er foute beslissingen genomen, die grote gevolgen hebben voor de betreffende teams. Door herhalingen en vertragende beelden worden de foute beoordelingen nog eens breed uitgemeten, waarmee de wens naar verbetering toeneemt
Bij vele andere sporten wordt al lang gebruik gemaakt van deze techniek. Vooral als het gaat om metingen van resultaten in tijd, afstanden, geldigheid van pogingen, volgorde aankomst enzovoort.
 
Het mag dan allemaal wel eerlijker zijn, maar van de andere kant wordt het er wel wat strakker, sterieler, harder en mogelijk zelfs saaier door. Sport is in oorsprong voortgekomen uit het spel. De sporten zijn in wezen als spontane spelletjes begonnen, waar later spelregels aan zijn toegevoegd. Geleidelijk zijn er allerlei belangen aan gaan kleven en is het van nobel spelletje tot commerciële aangelegenheid uitgegroeid.
 
Recent heb ik de Europese atletiek kampioenschappen gevolgd. Een evenement waaraan ik zelf in 1962 en 1966 heb deelgenomen. Toen was er van elektronische hulp in de jurering nauwelijks sprake. De finishfoto was het enige waar men in discutabele beslissingen op terug kon vallen. De valse start, volgorde van aankomst en tijd, overschrijden afzetbalk, juistheid van wisselen bij estafettes etc. werden met het menselijk oog beoordeeld.
 
Het verschil is heel goed te zien bij de finish van de honderd meter. De deelnemers nu, stormen over de finish, kijken onmiddellijk naar een groot scherm, weten binnen een minuut het resultaat. Gevolgd door, bloemetje, vlag en ererondje. Naast juichende, teleurgestelde op de grond liggende atleten is er hooguit nog een ordebewarend jurylid te zien.
In het verleden stond er aan weerszijden in het verlengde van de finishlijn een jurytrap, die bemand was met zeven man jury- tijd aan de ene en zeven man jury- aankomst aan de andere kant. Deelnemers bleven nabij de finish. Eerst moest de uitslag bepaald worden.
 
Vroeger had elke atletiekvereniging een uitgebreid jurykorps, bestaande uit liefhebbers, ouders, familie etc. De betrokkenheid was groot en dat maakte de vereniging tot een sociale eenheid. Meningsverschillen op het veld konden fel zijn, maar de jury bepaalde.
De moderne middelen zijn niet tegen te houden en geven hun voordelen. Werd vroeger de honderd meter met 0,1 seconde beslist nu met 0,01.
Maar ook bij deze kampioenschappen hadden de atleten 2, 3, 4 en 5 op de honderd meter dezelfde tijd, namelijk 10,18 seconde. De finishfoto moest weer de volgorde geven, waarbij de borstpassage bepalend is.
 
Coaches en ook ik hebben onze twijfels over de volgorde, maar de jury bepaalt!


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.