Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 juli 2010, om 20:07 uur
Bekeken:
592 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
213 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"het kan verkeren"


 

 

Ach, zó erg was het nu ook weer niet bij ons thuis vroeger, al werd mijn zus duidelijk voorgetrokken. Zij werd niet geslagen en geschopt. We kregen heel goed te eten, werden goed gekleed. Wat bezigheden betreft, tennis, muziekles, 't kon allemaal. Liefde was er niet, maar ach...je weet niet wat je mist en dat je bang bent voor je vader en je moeder, dat zal wel zo horen. Dat je vernederd werd, was niet echt fijn, maar dat kon ook nog wel, maar wat ik ècht erg vond was als ik me voor schut gezet voelde. Zo liepen ze bijvoorbeeld op straat luid te zingen, ik er een heel eind achter, zo van "ik hoor er niet bij". Ik wilde ook niet dat mijn vader op school kwam. Hij was artiest, had een snorretje en werd altijd nageroepen met "Swiebertje".

Het gekke is dat ik heel extravert geworden ben en zelf gewoon op een vreemde afloop en zeg: 'wat heeft u prachtig haar' of iets dergelijks. Ik schaam me haast nergens voor.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.