Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
22 juli 2010, om 12:07 uur
Bekeken:
686 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
171 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De nieuwe buren"


 Weekopdracht andere site: De nieuwe buren.

 

De nieuwe buren
 
Deze opdracht komt precies op het juiste moment.
Hoe heeft Jan het geweten vraag ik mij af.
Wij wonen al 22 jaar in hetzelfde huis, een rijtjeshuis wel te verstaan.
Toen wij hier kwamen wonen, woonde er een gezin naast ons met twee jongens van acht en zes jaar.
Zelf hadden wij een meisje van vier jaar en een jongen van anderhalf jaar. Vier jaar later werd onze jongste zoon geboren, jawel in dit huis.
De buren met de twee jongens verhuisden vrij snel en er kwam een echtpaar naast ons wonen zonder kinderen.

Corrie was duidelijk dol op kinderen, want zij wist precies de data s van de verjaardagen van de kinderen en ze kregen ieder jaar wat geld. Zo lief. Heel rustige buren dus.

Corrie is op een gegeven moment gestorven aan borstkanker met uitzaaiingen naar de hersenen. Toen zij overleden was is haar man nog een poos naast ons blijven wonen maar is op een gegeven moment ‘'kleiner'' gaan wonen.
Vier jaar geleden kwam er een tweeling naast ons wonen. Zij waren achtentwintig jaar oud, leken sprekend op elkaar en hadden allebei een zelfde auto. Heel rustige mensen dus, erg op zichzelf.
Toen ik een maandje geleden op vakantie was in Engeland kreeg ik via de mail een berichtje van mijn man dat de ‘'tweeling'' aan het verhuizen waren.  Het eerste wat er dan door je hoofd gaat, wie zullen er nu naast je komen wonen?
1 juli werd dat duidelijk. De familie uit het zuiden van het land kwamen het huis bekijken. Het eerste wat ze deden was een groot zwembad in de tuin zetten en vanaf dat moment wist ik dat de rust over was.
Een gegil, een gekrijs, daarbij voelde ik in eerste instantie ergenis en gelatenheid.
Later kwam ik moeder en drie kinderen tegen toen we tegelijk uit onze auto s stapten.
Ik maakte kennis met hen en ach ze lijken me wel aardig.
Alleen, kinderen zijn natuurlijk kinderen en dat brengt herrie met zich mee.
De straat zie je sowieso veranderen.
Onze drie kinderen zijn 20 of ouder en die vliegen uit.
En onze straat maakt de cirkel compleet, dus weer verschillende nieuwe gezinnen met jonge kinderen.
Wij zijn dus nu de oudjes van de straat.
Ik heb me voorgenomen om mij niet te ergeren, maar om te proberen te genieten van het jonge spul. Wat kun je anders doen, helemaal niets toch?
Het is alleen een probleempje als ik moet slapen overdag, maar de kinderstemmen worden gedempt met oordopjes.
En tja, bij gegil als ik zelf in de tuin zit?
Mezelf afsluiten van de buitenwereld, daar ben ik een kei in.
Onze straat dus vol leven en misschien is het zelfs wel heel verrijkend, want als ik het eerlijk toe moet geven, het werd toch wel wat saai in ons straatje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.