Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
13 juli 2010, om 21:26 uur
Bekeken:
587 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
316 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De nachtmerrie"


Weekopdracht, schrijf verhaal of gedicht over de nachtmerrie en maak gebruik van alle zintuigen.

 

 

 

De nachtmerrie
 
Mag ik mij voorstellen, ik ben butler James en ik ben werkzaam in het huis van barones Fiona.
Ik ben al jaren de trouwe rechterhand van de barones, maar op een avond..
Ik was op tijd naar bed gegaan, want ik moet iedere ochtend kant en klaar staan als de barones haar minnaar uitlaat.
Ik moet er dan zijn om de zware eikendeur open te maken met een enorme grote sleutel en dan de minnaar het huis uit helpen.


Afijn, op een ochtend hoorde ik roepen, nog voordat de gong geslagen had die iedere ochtend om vijf uur zijn vijf slagen maakten.
Ik zag dat het pas drie uur in de nacht was en ik besloot op kousenvoeten naar de barones te gaan die ik hoorde roepen, ‘James help me, kom alsjeblieft.''
Ik was dus op weg naar haar kamerdeur toen ik een vreemde lucht rook die ik niet thuis kon brengen. Het was de geur van pure angst.
De slaapkamerdeur zwaaide open en ik zag de minnaar met een pistool staan, die hij op haar gericht had.
Zijn staalblauwe ogen kende geen mededogen en hij siste'' je geld of je leven ‘' en keek verstoord op toen hij mij binnen zag komen.
Het zweet droop van mijn lichaam, mijn hartslag ging als een razende tekeer maar ik liet het niet merken.
‘'Wat heeft dit te betekenen'' vroeg ik met een barse stem en de minnaar die Philip heette, draaide zich langzaam naar mij om en tot mijn grote schik zag ik dat hij in zijn andere hand een groot sabelmes had.
‘'Wat mot je James ‘' en hij zwaaide met zijn mes terwijl hij ondertussen de barones onder schot hield.
‘'Ik kom de barones redden, maar zo te zien maak ik niet veel kans'' zei ik met een stem waarin ik mijn angst onderdrukte.
Ondertussen gaf ik een seintje aan de barones dat zij zich op de grond moest laten rollen zodat ik Philip kon overmeesteren.
Philip had alleen maar oog voor mij en toen we ineens een harde dreun hoorden keek hij richting de barones.
Door de val waren er tig muizen en spinnen onder het bed vandaan gekropen en gingen met zijn allen richting Philip.
Hij gaf een enorme gil, vooral toen er een dikke vette spin op zijn schoen liep en omhoog begon te klauteren.
Ondertussen wilde ik hem overmeesteren, maar ik voelde een enorme pijn in mijn onderbuik en ik gaf een gil van schrik en de pijn.
Ik viel op de grond en lag kronkelend tussen de spinnen en de muizen.
Er ratelde een ratelslang richting mij en ik hield mij zo stil mogelijk, terwijl de pijn in mijn buik steeds heftiger werd.
Ik kon onder het bed doorkijken en zag de barones nog steeds op de grond liggen.
Philip zat ondertussen bovenop de kast en zat daar te jodelen van angst.
Ik besloot iets van mijn positie te veranderen, maar de slang had het in de gaten. Zijn tong en zijn scherpe tanden waren nu vlak bij mij.
Ik begon te gillen, te rollen, te slaan en deed het in mijn broek.
Mijn ogen waren gesloten en ik wachtte mijn vonnis af. Ik voelde ineens een enorme plons water boven op mij neerdalen en ik schoot als een komeet omhoog.
Ik was gelijk klaarwakker en ik keek in de ogen van mijn echtgenote die zich bezorgd over mij heen boog.
Heb je weer een nachtmerrie, James?
De pijn schoot weer door mijn onderbuik en ik kon alleen maar wijzen.
‘' De dokter, bel de dokter, auuuuuuuuu '' gilde ik.


De dokter was er binnen tien minuten en ik werd afgevoerd naar het ziekenhuis en onmiddellijk geopereerd aan mijn blinde darm die op springen stond.
Tijdens het ontwaken vanuit de narcose begon mijn hartslag weer sneller te kloppen, omdat ik de infuusslang voor een ratelslang aanzag.
Ik begon te gillen en een zuster kwam aangesneld. 
‘' Meneer Tangs, riep zij, alles is goed, wordt maar rustig wakker.''
Ik rook de lucht van een desinfecterend middel en dit maakte mij zo misselijk dat ik over moest geven.
Ik keek om mij heen of ik inderdaad veilig was en dat was gelukkig het geval.
Ik vroeg mij af waarom ik James heette, want daardoor had ik steeds last van nachtmerries waarin ik barones Fiona moet beschermen. 
Gelukkig.
Hier in het ziekenhuis kon ik rustig bijkomen en viel in een droomloze slaap. 
  
 

 

 

 


                      



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.