Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
9 juli 2010, om 21:37 uur
Bekeken:
537 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
212 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De assistent"


  Deze week was mij gevraagd een clinic badminton te verzorgen voor groep zes en zeven van een basisschool. Het initiatief ging uit van de plaatselijke badmintonclub, die op deze manier de jeugdafdeling met meer kinderen wilde uitbreiden. Zesentwintig kinderen kreeg ik in een grote sporthal voor me. Ik had zes ouderen (recreanten) gevraagd om op het eind als het spel gespeeld werd te assisteren. De telling, wie en waar geserveerd moet worden, is te moeilijk voor beginners.
 
Ik begon met een uitgebreide warming up met enkele spelvormen. Of het nu te danken was aan de dwingende vreemde ogen of wat dan ook, het liep als een trein. Daarna kwam racket en shuttle eraan te pas. De meest elementaire techniek en regeltjes kwamen daarbij aan bod en ook die werden gretig gevolgd. Nu is badminton in beginsel niet de moeilijkste spelvorm. Velen hebben het in een vrije vorm wel eens op het strand of camping gespeeld.
Het lukte dus vrij goed om tweetallen tegenover elkaar met een net ertussen een serie te laten spelen. Als je dan als opdracht geeft: "Welk tweetal haalt de hoogste ononderbroken serie binnen één minuut!"dan is de inzet optimaal.
 
Daarna hebben we op zes velden met viertallen wedstrijdjes gespeeld onder toezicht van de zes assistenten. Het liep goed op een veld na, waar een heel timide jongetje stond, die er werkelijk niets van bakte. Niet dat hij onwillig was, maar hij miste elke shuttle en binnen de kortste keren stonden hij en zijn maatje hopeloos achter. Niet alleen zijn partner maar ook de tegenpartij laveerde tussen stimuleren en mopperen. Het mannetje piepte wat tegen, maar stond daar diep ongelukkig. De onderwijzer die ook aanwezig was, zei desgevraagd dat hij wat autistisch was.
Er was nog vijftien minuten te spelen en ik heb hem toen gezegd, dat ik in zijn plaats zou gaan spelen en dat hij mijn taak over moest nemen. Ik zorgde er voor dat de spanning op het veld terug kwam, tot genoegen van de andere drie. Bij elke punt en wissel vroeg (bepaalde) ik aan het jongetje de stand en regels, zo in de zin van: "Het is 15-15 hè en ik moet daar staan niet?" Hij beaamde dan, maar wat belangrijker was, hij fleurde helemaal op en stond ervan te genieten.
Toen ik hem na afloop de hand schudde en bedankte voor de goede leiding lachte hij van oor tot oor.
 
Los van het andere resultaat was mijn clinic hiermee geslaagd.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Een prachtig verhaal, zelfs wat ontroerend zoals jij die jongen jouw taak liet overnemen. Hij voelde zich nuttig en kon ook presteren. Heel humaan heb je dat opgelost Henk!

Wat heerlijk om zo de jeugd te kunnen stimuleren om meer aan sport te doen!

Een mooie woensdag, liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2010-07-14 00:48:13 uur

Tegist,
Enerzijds ben ik het met je eens en ik was me daar ook wel bewust van. Anderzijds wilde ik ook het zogenaamde nietige wat in de hectiek van geheel onopgemerkt kan blijven accentueren. Misschien moet de titel anders?
Ik ben blij met de kritiek, daar gaat het om en laat het met de gebreken voorlopig staan.

Geplaatst op: 2010-07-09 22:55:13 uur