Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Sport
Geplaatst:
1 juli 2010, om 14:32 uur
Bekeken:
834 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
255 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Komische sporttaferelen"


  Bij deze wereldkampioenschappen voetbal is wel heel duidelijk geworden dat ondersteuning van de scheidsrechter middels camera's heel erg gewenst is. Een krampachtige poging van mister Blatter om dat tegen te gaan, met de opmerking dat daarmee het spontane en emotionele verloren zou gaan, snijdt geen hout. Het valt echter niet te ontkennen dat dit soort miskleunen dieper in het geheugen gekerfd worden dan misschien wel de mooiste doelpunten van het toernooi. Neem het "handsdoelpunt" van Maradonna dat na zoveel jaren nog steeds als "De hand van God" in herinnering wordt geroepen.
 
Ik herinner mij uit mijn sportperiode een aantal komische situaties. Enkele daarvan zullen nu met de moderne technieken en verbeterde reglementering, niet zo gemakkelijker meer voorkomen.
Zo was het vroeger op de betonnen binnenrand van een atletiekbaan een warboel aan merktekens. Alleen al voor de wisselpunten voor estafette 4 x 100m stonden er al 18 merkpunten bij elkaar. Op drie wisselpunten zijn dat er al 54.
 
Bij een landenwedstrijd Nederland tegen Frankrijk in Vlissingen gingen de atleten naar de start op de 400 m. Ieder loopt in zijn eigen baan op dit nummer. Start en finish voor de binnenbaan is op dezelfde plaats. Iedere volgende baan start ongeveer 8 m verder naar voren, omdat die ruimere bochten hebben. Door de wirwar aan merktekens en het gebrekkige inzicht van de terreinknecht waren de banen tegenovergesteld uitgezet. Baan 6 zou nu starten en finishen op dezelfde plaats en 440 m lopen en baan 1, 40 m naar voren starten en slechts 360 m lopen. Natuurlijk werd het wel gecorrigeerd, maar het was een komisch zicht.
 
In 1964 stond het wereldrecord discus Heren, nog net onder de 60 meter. Jay Silvester, een Amerikaans atleet, was de verwachte persoon om dat record te verbeteren en de magische grens van 60 m te doorbreken. Tijdens internationale wedstrijden in het Heizelstadion in Brussel, stond de discussector netjes met witte kalklijnen uitgetekend op het terrein. De afstanden 55 m, 60 m en 65 m waren met houten kubussen op de zijlijnen gemarkeerd. Bij zijn eerste poging smeet Silvester de discus precies in de houten kubus van 60 m. Dit ging met een enorm lawaai gepaard. Helaas was hiermee de worp ongeldig. Zou hij de zijlijn geraakt hebben, dan was het een geldige worp en een wereldrecord geweest.
 
Lang geleden lagen de beste prestaties bij het speerwerpen rond de 80 m. Een Spaanse atleet wierp plotseling boven de 100 m. Hij maakte gebruik van een speciale techniek, waarbij hij zijn werphand insmeerde met groene zeep. Hij draaide een aantal malen snel om zijn lengteas, zoals een kogelslingeraar en liet dan de speer los. Het probleem en tevens het gevaar was, dat het moment van loslaten/uit de hand schieten, lastig te bepalen was. De reglementen werden aangescherpt met de bepaling dat de punt van de speer constant in de werprichting moet wijzen. (deze situatie heb ik zelf niet meegemaakt, maar is uit overlevering).
 
Bij een landenwedstrijd in Moskou bestond de Nederlandse estafetteploeg 4 maal 100 m uit vier atleten met de achternamen Vos, Bos, Bosch en Noorderbos. De uitgang os wordt in het Russisch ongeveer uitgesproken als: "otischtsch". U kunt nagaan hoe hilarisch dit voor ons klonk toen dat door de microfoon werd omgeroepen.
 
Enkele jaren geleden werd het Heineken tennistoernooi georganiseerd. Op een bepaald moment moesten twee Nederlanders tegen elkaar spelen. Dit waren Bernt Lenten en Martijn Bok. Deze partij werd door de microfoon als volgt aangekondigd: "Het Heinekentoernooi wordt voortgezet met de wedstrijd LentenBok"
 
Zo zijn er nog diverse grappige gebeurtenissen geweest die ik mij herinner en mogelijk in een vervolg vertel. Het is inderdaad zo, dat dit soort voorvallen goed in het geheugen bewaard worden.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.