Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
24 mei 2010, om 23:35 uur
Bekeken:
736 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
244 [ download ]

Score: 5

(5 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Tourtje rond de kerk"


  De zondagmorgen wordt door ons -vriendengroepje van vier zestigplussers- vaak benut om een fietstoertje te maken.
Eerste Pinksterdag vertrokken we om 09.00 uur. Meestal weten we tevoren niet waarheen de tocht gaat. Omdat het om een afstand van tussen de veertig en zestig kilometer gaat zijn de variaties rondom de thuishaven niet zo uitgebreid.
 
Dit maal mocht ik de route bepalen. Via het "Reichswald" naar Frasselt ( een klein dorpje tegen de Nederlands/Duitse grens ter hoogte van Gennep) over twintig kilometer was het geaccepteerde voorstel.
 
Een prachtige route door het heuvelachtige "Reichswald", maar wel met enkele pittige klimmetjes, zodat die ochtendfrisheid snel vergeten was. In Frasselt was een lichte pauze gepland. Het voordeel van op zondagmorgen op het Duits grondgebied te gaan is, dat je in elke negorij nog een bak koffie kunt krijgen. Ook nog eens een tas die het woord bak waardig is.
In de Nederlandse dorpen (althans in onze omgeving) kun je vòòr de middag nauwelijks ergens terecht. Het kopje wat je dan nog voorgeschoteld krijgt heeft meestal de ziekte van Rupke. Het oor is groter dan het cupke!
 
In het "Achterhuus" in Frasselt, alwaar twee gezellige dames van middelbare leeftijd, ons met een vriendelijk "goede morgen" begroetten, deden we onze bestelling. Geen bak maar een "Känchen kaffee" en een spie zelfgebakken "Kuchen," gingen erin als Gods woord in een ouderling.
Ook dat is weer typisch voor deze Duitse gelegenheden, wat je voorgeschoteld krijgt, kan het daglicht verdragen. Kwaliteit en kwantiteit "gehören zu die Deutsche Grüntlichkeit".
 
Geloof me, wij gaan toch echt voor de fietstocht al doet het voorgaande anders vermoeden. Als je tochtjes maakt van ongeveer vijftig kilometer is een dergelijke ravitaillering geen overbodige luxe. Je zult maar een hongerklop krijgen onderweg.
 
Bij thuiskomst, zo rond het middaguur, worden we met open armen en een degelijke lunch ontvangen door onze bezorgde vrouwtjes. Want, de mannen hebben immers weer Spartaans afgezien!


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.