Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
11 mei 2010, om 11:57 uur
Bekeken:
1037 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
310 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De weefsters van Abmar"


Oranje, blauw, rood, geel, paars, bruin, de kleuren van de draden komen 's nachts in mijn dromen terug. Ik zie ze voorbij glijden in een eindeloze streng die me omwikkelt als een warme deken, en ze vormen uit zichzelf de wonderlijkste patronen, samengevoegd in zachte gevewen kleden.

Ik ben niet hoog in de Orde van de Weefsters; niveau Seta; het derde niveau. Er zijn er zeven.

Samen met de andere Seta'weefsters leef ik in het bovenste gedeelte van de grotten waar we onze kunst beoefenen. De Mulcate'weefsters, zij die het weven tot in de toppen van hun vingers geperfectioneerd hebben, leven vier grotten beneden ons.

Ik ben er nog nooit geweest, en zij laten zich zelden zien. We kunnen enkel een glimp van ze opvangen als ze in hun witte kledij in groepjes naar de markt gaan om verse groenten te halen.

Een weefster heeft een beschermde status in onze maatschappij, enkel degenen over wie de Stamoudsten dromen, worden gekozen om dit vak uit te oefenen.

Ik ben er één van. Mijn naam is Raya.

 

De dag dat ze me kwamen halen herinner ik me als de dag van gister. De Stamoudste kwam me persoonlijk op de hoogte brengen van het bijzondere nieuws, het was de eerste keer dat ik hem van dichtbij zag en zelf met hem mocht spreken. Mijn tiende verjaardag was nog geen week oud.

"Ram, zoon van Omar, ik vraag je om je dochter af te staan aan de tempel van de kleuren."

De Oudste sprak deze woorden tot mijn vader met respect, maar in wezen kon hij geen nee zeggen. En het was een voorrecht om je dochter af te staan aan de wevers.

Ik was aan het werk vlak achter het huis, maar kon de woorden letterlijk verstaan, en mijn hart sprong op. Bij de weefsters gaan wonen... Andere meisjes zouden misschien proberen om weg te lopen, wat ook meteen ontering van de hele familie zou betekenen, of zich gelaten bij het voor hen gekozen lot neerleggen.

Maar ik niet. Oh, de gedachte aan weglopen kwam niet eens in mijn tienjarige hoofdje op; mijn hele korte leven had ik niets liever gedaan dan zo mooi mogelijke patronen tevoorschijn toveren uit de ruwe stukken draad die ik overal bij elkaar scharrelde. Geverfd met bataatschillen en meekrapwortel, en nu zou ik mogen kiezen uit de meest mooie heldere kleuren.

Ademloos wachtte ik tot mijn vader me binnen zou roepen.

"Raya, kom eens hier, wil je."  klonk zijn vriendelijke stem door het open raam.

Bijna rennend kwam ik het huis binnen, de Oudste moest lachen om mijn enthousiasme en streek me over mijn haren.

"Wanneer mag ik gaan?" stotterde ik, meteen daarna een hand voor mijn mond slaand; het was ongelofelijk respectloos om zonder toestemming van de Oudste te praten.

Gek genoeg leek hij het niet erg te vinden, al kreeg ik een terecht strenge blik van mijn vader.

"Raya, dochter van Ram, over drie dagen zul je je bij je medeleerlingen kunnen voegen." De Oudste keek me recht aan. "Ik zie een leergierigheid en vuur in je ogen, wat zich zal spiegelen in de kleden die je zal leren maken. Werk hard en met liefde, en over het hele werelddeel zullen mensen zich verbazen over je kunst."

Een glimlach brak door op zijn door de wind en zon verweerde gezicht. "Vier tot dan feest met je familie, Raya, het zal lang duren voor je ze weer ziet."

Hij maakte een korte buiging naar mijn vader, die respectvol terug boog, en streek me nog eenmaal over mijn hoofd.

"Ga met de Zon, Oudste." Mijn vader straalde.

Ik wachtte tot de Oudste het huis uit was en sprong mijn vader om de nek. Lachend draaide hij me in het rond.

"Nu begint het, kleine Raya. Nu begint het."



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

bedankt, koos. de tiende verjaardag was bewust; om aan te geven dat ze net jarig was geweest :)
de ander was een schrijffoutje. bedankt hiervoor!

Geplaatst op: 2010-05-23 15:36:00 uur

da's een heel groot compliment, bedankt!
het is nog niet af trouwens, ben nu aan deel 2 aan het werken

Geplaatst op: 2010-05-11 17:02:05 uur