Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Overige
Geplaatst:
9 mei 2010, om 23:24 uur
Bekeken:
635 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
214 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"geen tranen meer"


 

 

Het jongetje stond in een hoekje van het schoolplein, tranen in zijn ogen, maar driftig veegde hij ze af. Dat mochten ze helemaal niet zien, dat hij huilde. Hadden ze weer wat nieuws om hem te pesten. Hij staarde naar zijn bebloede knietjes en zijn geschaafde polsen...gevolg van een op het juiste (of het verkeerde, 't was maar net van wie uit je de situatie bekeek) moment uitgestoken voet. Maar niet huilen, hoe erg de pijn ook was, NIET HUILEN!!!

 

De bel ging. Hij kwam bij zijn tafeltje. Ja hoor, weer in zijn schrift gekrast. Hij schaamde zich voor de meester, want hij was juist zo netjes, maar als hij ging klagen, dan hadden ze weer wat.

 

De meester liep langs en zag het gekras. Hij voelde wel aan wat er speelde en zei: 'Bas, zou jij straks na schooltijd even willen helpen met de schriften ophalen en op alfabetische volgorde leggen. Dan breng ik je daarna wel even thuis.' Bas knikte en zei: 'Ja, meneer'.

 

Na de les haalde Bas zorgvuldig alle schriften op en legde ze secuur op alfabetische volgorde. De meester zei: 'Dank je wel, je bent een hele hulp. Zeg, die knieën zien er lelijk uit. Ergens over gestruikeld zeker. Wacht, ik zal er wat sterilon op doen.'

En hij haalde de verbanddoos, maakte met watten en water de wonden een beetje schoon, deed er sterilon op en daarna een pleister. Bas zat met grote ogen te kijken. Een man die net zulke zachte handen had als zijn moeder. Een vader had hij nooit gekend. Die was vlak na zijn geboorte verongelukt.

 

'Vertel nou eens waar je over struikelde.' Bas verstarde. Hij kon het niet zeggen. Als ze erachter kwamen...De meester legde zijn hand op de smalle schouder van Bas, 'kom...ik begrijp het allang. Ik werd zelf vroeger ook gepest.' En in een vloedgolf van tranen brak Bas los, gooide alles eruit. De meester keek ernstig, knikte en zei: 'en nu ga ik je naar huis brengen, met je moeder praten en we gaan hier wat aan doen.' Er klonk iets in zijn stem waardoor Bas wist: er gaat iets veranderen. Vol vertrouwen ging hij naast de meester de klas uit. Zijn hoofd was geheven en er blonk iets in zijn ogen, maar het waren geen tranen meer.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.