Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Maatschappij
Geplaatst:
24 april 2010, om 13:07 uur
Bekeken:
680 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
260 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"the truth about cats and dogs"


"Dit echte dorpsbewoners, die zijn zo stug, wat je ook probeert, je komt er niet tussen. Zulke typische mensen, weet je."

Mijn God, praten mensen nog steeds zo over elkaar?

Jazeker. In het kleine dorp waar mijn vriend en ik sinds twee jaar gelukkig en wel wonen, is een constante ondergrondse strijd gaande tussen de 'import' en de plaatselijke bevolking, om het maar even zo te noemen.

"Ik weet wat die vrouwen nodig hebben; werk. Laat ze toch wat nuttigs gaan doen, dan hebben ze ook niet zoveel tijd om te lopen zeiken over andere mensen." zo sprak de vrouw met de buldogs van de overkant van de straat. Ergens moest ik haar wel gelijk geven.

Er zijn hier twee 'kampen', de mensen die hier vanuit de Randstad naartoe zijn gekomen, "voor de rust en het plattelandsleven, dat is zo lekker simpel" en de mensen die hier al generaties leven en die hier opgegroeid zijn.

Ikzelf kom uit een dorp zo'n tien kilometer verderop, mijn vriend komt van 't Harde. Beide partijen proberen ons aan hun kant te krijgen, maar dan hebben ze dat mooi verkeerd bekeken.

Het gekke is dat wij zelf nooit problemen hebben gehad hier. Okee, we worden niet elke week uitgenodigd om ergens thee te komen leuten, maar moet dat dan? Iedereen zegt elkaar hier gedag, ouwehoeren wat en gaan dan weer rustig verder, allemaal onze eigen gang.

Is dat een probleem? Lijkt me niet.

Maar de stadters, om ze maar even zo te noemen, zijn een heel andere manier van socialiseren gewend, eentje die wel in de stad werkt, maar hier niet. Het werkt hier niet om allerlei politiek en maatschappelijk getinte verenigingen op te richten, simpelweg omdat dat tussen de regels door al gebeurt. Een zwerfvuil-opruim-groep? Waarom zou je zoiets oprichten, als je tijdens de hond uitlaten gewoon al even dat ene plastic dingetje meeneemt?

Het prachtige zinnetje wat hier al decennia wordt gesproken: "Kalm an he," is niet alleen een zin, maar ook hoe de mensen leven. Je duikt niet meteen bovenop de nieuwe buren om ze te smoren met kleffigheid en slijmerij, als het zo voorkomt nodig je ze een keer uit om een biertje te komen drinken, je leert elkaar een beetje kennen, en kijkt ondertussen rustig de kat uit de boom.

Mijn eigen buren zijn een mooi voorbeeld hiervan. Een stel echt Drenten, zoals andere mensen dat zouden noemen. We gaan onze eigen gang, brengen zo nu en dan een avondje bij elkaar door, gereedschap wordt over en weer uitgeleend en weer netjes teruggebracht, geen overbodige poespas.

Heerlijk! Je hoeft toch niet te doen alsof iedereen je beste vriend is? 

Integreren is niet alleen iets voor buitenlanders, ook voor mensen die vanuit de andere kant van het land ergens anders gaan wonen. Elke streek heeft zijn eigen gebruiken die er vaak al eeuwenlang inzitten, en als je dan de manier van doen van je eigen streek blijft houden en je niet wat open opstelt, ja, dan kom je er niet in.

Zelfs mijn ouders, beide Amsterdammers, hebben het na bijna dertig jaar nog niet door. "We hebben zo weinig vrienden, de mensen zijn zo gesloten, zo simpel!"

Nou, met zo'n vooroordeel zou ik me ook simpel houden.

Laat mij hier maar lekker waaien, schijt aan die kampen, schijt aan de sociale regels.

Eerlijkheid duurt het langst, toch..?



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

als je mensen gaat forceren, gebeuren er rare dingen...

Geplaatst op: 2011-04-10 07:07:31 uur

Ja, een mooi dorpsgebeuren.
Ik schreef er vandaag een column over Mijn buurvrouw.
Diit is inderdaad ook zo'n makkelijk lezend verhaal en had als column geplaatst kunnen worden.

vr. groet Henk

Geplaatst op: 2010-04-24 19:05:09 uur