Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Sport
Geplaatst:
20 april 2010, om 17:30 uur
Bekeken:
1068 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
332 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Toen was sport heel gewoon 2"


  Ik was negentien jaar toen ik kennis maakte met de atletiek, dat wil zeggen met de cross country wat slecht één facet is van het totale scala aan atletiekonderdelen. Hat was bij een jubileumwedstrijd van de marechaussee in Apeldoorn. Ik won deze wedstrijd in de eindsprint van een redelijk gerenommeerde atleet. Hij was het ook die mij enorm stimuleerde om lid te worden van een atletiekvereniging.
 
In 1960 werd ik lid van de atletiekafdeling van de voetbalvereniging MOC '17 in Bergen op zoom. Later werd dat een zelfstandige atletiekvereniging, te weten SPADO (sport als dagelijkse ontspanning). Het ging bij mij heel voortvarend want in 1961 werd ik Nederlands kampioen op de 1500 meter en in 1962 naam ik deel aan de Europese kampioenschappen in Belgrado, waar ik zevende werd in de finale.
Bij de vereniging en als lid van de nationale atletiekploeg werd ik met alle andere atletieknummers geconfronteerd en volgde zo de ontwikkelingen van het sportmateriaal, accommodaties en vooral ook de sporttechnische vooruitgang. Wat later volgde ik de atletiekspecialisatie op het CIOS (centraal instituut opleiding sportleiders) in Overveen, waardoor ik nog meer inzicht kreeg in de geschiedenis en ontwikkeling van deze sport.
 
Vooral in de atletiek was de ontwikkeling enorm. Andere materialen en accommodaties hadden ook weer invloed op aanpassingen in de uitvoering en zo was er steeds wat nieuws.
Neem bijvoorbeeld de polsstok die van bamboe, staal, aluminium naar glasfiber is gegaan en ook binnen dit laatste materiaal zijn de nodige nuances aangebracht. Logisch dat vooral de buig- en strekkracht grote invloed had en heeft op de techniek en het resultaat.
 
Ook het hoogspringen is qua uitvoering sterk veranderd. In het begin sprong men overwegend met de zogenaamde schotse sprong, die velen van U mogelijk nog van de schoolgymnastiek kennen. Bijna gelijktijdig werd door anderen de schaarsprong gebruikt. Hierbij werd in tegenstelling tot de schotse sprong, het been dat het verst van de lat verwijderd was als eerste opgezwaaid. Het afzetbeen schaarde dan energiek het andere been voorbij, net voor de latpassage. Bij beide technieken landde men op de voeten in de springbak.
 
Weer later werd de springbak verhoogd en werd de landing aangevuld met restanten schuimrubber. De techniek veranderde in de zogenaamde buikrol (straddle), waarbij de lat horizontaal, met de buik naar de lat gekeerd, werd gepasseerd. Men kwam dan op de zij/rug terecht en dan was de zachtere landingsplaats welkom. Deze techniek werd verder ontwikkeld naar een duik/rol techniek, waarbij het bovenlichaam als het ware over de lat aan het dalen was, terwijl onderlichaam en afzetbeen nog aan het stijgen waren. Het lichaamszwaartepunt ging zo onder de lat door.
 
Opzienbarend was het toen de Amerikaanse atleet Dick Fosbury in 1968 tijdens de Olympische spelen van Mexico een nieuwe techniek introduceerde, waarbij hij rugwaarts over de lat ging.
Deze techniek, die de toepasselijke naam Fosburyflop kreeg, wordt nu algemeen toegepast. De landing op schouders/nek is daarbij uiteraard van groot belang.
 
Zo zijn er nog diverse ontwikkelingen binnen de atletiek geweest, die ik eventueel in een vervolg vertel.
 
(Een vrij technisch en moeilijk verhaal. Mogelijk voor de liefhebbers onder U)


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Groot gelijk. Eenieder bepaalt voor zichzelf. De een streeft ernaar om 5 cm hoger te springen en de ander om een mooi verhaal of gedicht te schrijven. Elk wat wils!

Geplaatst op: 2010-04-30 20:41:49 uur

Mobar,
Een bekend probleem in het begin bij het leren van de fosuryflop. Ik heb daar veel training in gegeven.. Het probleem is dat beginners het rugwaarts hol trekken nalaten of te vroeg opheffen. Je neemt dan de lat mee met het achterwerk. Je landt dan op je onderrug op de meegenomen lat. Bij goede uitvoering land je op je schouders/nek en valt de lat nagenoeg recht naar beneden.
Goed methodisch opbouw met o.a. gebruik van elastisch snoer i.p.v. lat is belangrijk. Eenmaal die pijnlijke ervaring die jij beschrijft is soms vataal voor succesvolle voortzetting.

Oei, oei weer zo technisch! :)

Geplaatst op: 2010-04-28 10:52:07 uur