Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Drama
Geplaatst:
24 mei 2007, om 22:34 uur
Bekeken:
1166 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
555 [ download ]

Score: 6

(6 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"verlegen glimlach"


Daar stond ze dan, verscholen tussen de mensen. Zoals hij van haar gewend was bleef ze op de achtergrond. Altijd maatschappelijk verantwoorde antwoorden, waarbij ze niemand voor het hoofd stootte. Een vriendelijk knikje, een glimlach, een verlegen blik. Diezelfde verlegen glimlach waar hij voor gevallen was. In tegenstelling tot hemzelf zagen de meeste mensen haar niet staan. Ze viel immers niet op. Net zo makkelijk als ze was verschenen, net zo snel had ze de kamer alweer verlaten. De mensen zouden zich na een half uur pas afvragen waar ze was gebleven. Of waren haar helemaal vergeten.
Maar zij, zij was zijn vrouw. Een kindvrouwtje met haar lichtblonde krullenbos en haar blauwgrijze ogen. De blozende wangen en de bijna hulpeloze blik in haar ogen. Een blik waardoor hij had gedacht dat hij dit tere wezen moest beschermen. Toen hij haar een paar maanden na hun eerste ontmoeting aan zijn vrienden had voorgesteld waren ze meteen verkocht geweest. Ook zijn ouders waren blij met zijn keuze. Want ze had niet alleen een leuk snoetje, daarbij kwam ze ook nog eens als een echte lieverd over. Ze was wel wat stil en onopvallend, maar dat zagen de meeste mensen als verlegenheid en dat vonden ze dan weer charmant. Nee, hij mocht toch echt in zijn handen knijpen. Een jaar later waren ze dan ook getrouwd.
 
Er was niemand op dit feest die ooit zou kunnen denken dat het beeld dat ze van zijn vrouw hadden niet klopte. Niemand wist hoe zeer hij op zijn tenen moest lopen als hij thuis kwam. Omdat zij last had van stemmingswisselingen  was het altijd weer een verrassing hoe het met haar humeur gesteld was. Er waren tijden dat zij hem heel gelukkig maakte. Dan was hij weer net zo verliefd op haar als bij hun eerste ontmoeting op het strand. Maar er waren ook tijden dat ze hem kapot maakte. Kapot van binnen. Dan had hij blijkbaar iets verkeerds gezegd waardoor ze ineens door het lint ging. Ze trok wit weg en haar ogen keken hem aan met een blik die hem bang maakte. Het leek dan net of iemand anders bezit van haar had genomen. Hij herkende zijn eigen vrouw er niet meer in. In het gunstigste geval kreeg hij alleen een scheldtirade over zich heen. Maar het was meer dan eens voorgekomen dat ze met haar vuisten op zijn lichaam sloeg. En dan ineens, was het voorbij. Net zo snel als dat het op was komen zetten, net zo snel was het weer verdwenen. Wat overbleef was een klein hoopje mens dat huilend ineengekropen op de bank zat. Ze vroeg dan of het erg was geweest, en wat ze had gedaan. Ze kon het zich zelf niet meer herinneren.
 
Natuurlijk was ze naar een psychiater geweest. Posttraumatisch stresssyndroom was de conclusie. Als gevolg van een moeilijke jeugd. Een jeugd waarin verwaarlozing en mishandeling geen onbekende begrippen waren geweest. Maar dat wist bijna niemand van haar. Hij was de enige, en haar broer natuurlijk.
Hij vond het erg voor haar en wilde haar helpen. Alleen hij wist niet hoe. Het enige wat hij wilde was haar steunen, al ging hij er zelf wel aan kapot. Hoe lang hield hij het nog vol? Aan scheiden had hij al eens gedacht, maar kon hij dat doen? Kon hij haar in de steek laten om een reden waar ze zelf ook niet om gevraagd had? Het antwoord op die vraag wist hij niet. En wie zou hem geloven? Want wie zou kunnen denken dat achter dat lieve kleine ding een groot geheim schuil gaat. Een geheim verborgen achter een verlegen glimlach. De glimlach waar iedereen voor viel.
.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

mooi!

Geplaatst op: 2007-08-21 20:27:14 uur