Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Algemeen
Geplaatst:
4 maart 2010, om 05:38 uur
Bekeken:
635 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Tot jij versteende"



 
 
lang deelden we
de bergen samen
kiezelden op
helling en vallei
 
onderscheid
kenden we nauwelijks
wij kwamen van
dezelfde rotspartij
 
tot jij versteende
in gedachte roem
stilstond als huis
en mij tot gruis benoemde
 
nog zeil ik
keer op keer
kaats tegen de spiegel
van het laaggelegen meer
 
waarin de schaduw
van jouw donker en
hooghartig haten de
rimpelingen hoger maken
 
 
wil melker
04/03/2010

www.wilmelkerrafels.deds.nl



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Heel heftig en meedogenloos, ondanks alles vergeet jij dit allemaal niet en kun je nog genieten van het prachtige meer!

Weergaloos mooi gedicht, liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2010-03-04 13:20:22 uur

Wauw, wat een schoonheid van schrijven, ??n van mijn favorieten! Liefs Anneke

Geplaatst op: 2010-03-04 09:20:43 uur